بداند بواسطة بول كردن باقيمانده منى از مجرى بيرون مىآيد .
( مسأله 1602 ) : روزهدارى كه محتلم شده ، اگر بداند منى در مجرى
مانده ، ودر صورتي كه پيش از غسل بول نكند بعد از غسل منى از أو بيرون
مىآيد ، احتياط مستحب آنست كه پيش از غسل بول كند .
( مسأله 1603 ) : كسى كه به قصد بيرون آمدن منى بازى وشوخى كند ،
اگر چه منى از أو بيرون نيايد ، بايد بنابر احتياط لازم روزه را تمام كند وقضا
هم بنمايد .
( مسأله 1604 ) : اگر روزهدار بدون قصد بيرون آمدن منى مثلا با زن
خود بازى وشوخى كند ، چنانچه اطمينان دارد كه منى از أو خارج نمىشود ،
اگر چه اتفاقا منى بيرون آيد روزه أو صحيح است . ولى اگر اطمينان ندارد ،
در صورتي كه منى از أو بيرون آيد ، روزهاش باطل است .
4 - دروغ بستن به خدا وپيغمبر
( مسأله 1605 ) : اگر روزهدار به گفتن يا به نوشتن يا با اشاره ومانند اينها
به خدا وپيغمبر ( ع ) وجانشينان پيغمبر ( ع ) عمدا نسبتي را بدهد كه دروغ است -
اگر چه فورا بگويد دروغ گفتن يا توبه كند - روزه أو بنابر احتياط لازم باطل
است ، وهمچنين است بنابر احتياط مستحب دروغ بستن به حضرت زهرا سلام
الله عليها وساير پيغمبران وجانشينان آنان .
( مسأله 1606 ) : اگر بخواهد خبري را كه دليلي بر حجيت أو ندارد ،
ونمىداند راست است يا دروغ ، نقل كند ، بنابر احتياط واجب بايد از كسى كه
آن خبر را گفته ، يا از كتابي كه آن خبر در آن نوشته شده نقل نمايد .
( مسأله 1607 ) : اگر چيزى را به اعتقاد اين كه راست است از قول خدا