تشهد است ، اگر شك كند كه دو سجده را بجا آورده يا نه ، وبه شك خود اعتنا
نكند ، وبعدا يادش بيايد كه آن ركن را بجا نياورده ، در صورتي كه مشغول ركن
بعد نشده بايد آن را بجا آورد ، واگر مشغول ركن بعد شده نمازش بنابر احتياط
لازم باطل است ، مثلا اگر پيش از ركوع ركعت بعد يادش بيايد كه دو سجده
را بجا نياورده ، بايد بجا آورد ، واگر در ركوع يا بعد از آن يادش بيايد نمازش
چنان كه گفته شد باطل است .
( مسأله 1186 ) : اگر شك كند عملي را كه ركن نيست بجا آورده يا نه ،
چنانچه مشغول كارى كه بعد از آنست شده ، بايد به شك خود اعتنا نكند ، مثلا
موقعى كه مشغول خواندن سوره است ، اگر شك كند كه حمد را خوانده يا نه ،
بايد به شك خود اعتنا نكند ، واگر بعد يادش بيايد كه آن را بجا نياورده ، در
صورتي كه مشغول ركن بعد نشده ، بايد بجا آورد ، واگر مشغول ركن بعد شده
نمازش صحيح است ، بنابر اين اگر مثلا در قنوت يادش بيايد كه حمد را
نخوانده ، بايد بخواند ، واگر در ركوع يادش بيايد نمازش صحيح است .
( مسأله 1187 ) : اگر شك كند كه سلام نماز را گفته يا نه ، چنانچه
مشغول به تعقيب نماز يا مشغول نماز ديگر شده ، يا بواسطة انجام كارى كه نماز
را به هم مىزند ، از حال نمازگزار بيرون رفته ، بايد به شك خود اعتنا نكند ، واگر
پيش از اينها شك كند ، بايد سلام را بگويد . واگر شك كند كه سلام را درست
گفته يا نه به شك خود اعتنا نكند ، در هر جائى كه باشد .
2 - شك بعد از سلام ( مسأله 1188 ) : اگر بعد از سلام نماز شك كند كه نمازش صحيح
بوده يا نه ، مثلا شك كند ركوع كرده يا نه ، يا بعد از سلام نماز چهار ركعتي