به شك خود اعتنا نكند .
( مسأله 1179 ) : اگر بعد از ركوع يا سجود شك كند كه كارهاى واجب
آن مانند ذكر وآرام بودن بدن را انجام داده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند .
( مسأله 1180 ) : اگر در حالي كه به سجده مىرود شك كند كه ركوع
كرده يا نه ، يا شك كند كه بعد از ركوع ايستاده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا
نكند .
( مسأله 1181 ) : اگر در حال برخواستن شك كند كه سجده يا تشهد
را بجا آورده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند .
( مسأله 1182 ) : كسى كه نشسته يا خوابيده نماز مىخواند ، اگر موقعى
كه حمد يا تسبيحات مىخواند ، شك كند كه سجده يا تشهد را بجا آورده يا نه
بايد به شك خود اعتنا نكند ، واگر پيش از آن كه مشغول حمد يا تسبيحات شود ،
شك كند كه سجده يا تشهد را بجا آورده يا نه ، بايد بجا آورد .
( مسأله 1183 ) : اگر شك كند كه يكى از ركنهاى نماز را بجا آورده يا
نه ، چنانچه مشغول كارى كه بعد از آنست نشده ، بايد آن را بجا آورد ، مثلا اگر
پيش از خواندن تشهد شك كند كه دو سجده را بجا آورده يا نه ، بايد بجا آورد ،
وچنانچه بعد يادش بيايد كه آن ركن را بجا آورده ، چون ركن زياد شده نمازش
بنابر احتياط لازم باطل است .
( مسأله 1184 ) : اگر شك كند عملي را كه ركن نيست بجا آورده يا نه ،
چنانچه مشغول كارى كه بعد از آنست نشده ، بايد آن را بجا آورد ، مثلا اگر پيش
از خواندن سوره شك كند كه حمد را خوانده يا نه ، بايد حمد را بخواند واگر
بعد از انجام آن يادش بيايد كه آن را بجا آورده ، چون ركن زياد نشده نمازش
صحيح است .
( مسأله 1185 ) : اگر شك كند كه ركنى را بجا آورده يا نه مثلا مشغول ،