خود قرار دهد . دوم - زنى كه از خون پاك نمىشود ولى دو ماه پشت سر
هم در وقت معين ، خون أو نشانههاى حيض را دارد ، يعنى غليظ وسياه
وگرم است وبا فشار وسوزش مىآيد وبقيه آن نشانه استحاضة را دارد
وشماره روزهائى كه خون أو نشانه حيض دارد ، در اين دو ماه يك اندازه
نيست مثلا در ماه أول از أول ماه تا هفتم ودر ماه دوم از أول ماه تا هشتم ،
خون أو نشانههاى حيض وبقيه نشانه استحاضة را داشته باشد ، كه اين زن
هم بايد روز أو ماه را روز أول عادت حيض خود قرار دهد . سوم - زنى كه
دو ماه پشت سر هم در وقت معين سه روز يا بيشتر ، خون حيض ببيند
بعد پاك شود ودو مرتبه خون ببيند وتمام روزهائى كه خون ديده با
روزهائى كه در وسط پاك بوده ، از ده روز بيشتر نشود ولى ماه دوم كمتر يا
بيشتر از ماه أول باشد ، مثلا در ماه أول هشت روز ودر ماه دوم نه روز باشد
كه اين زن هم بايد روز أول ماه را روز أول عادت حيض خود قرار دهد .
مسأله 494 - زنى كه عادت وقتيه دارد ، اگر در وقت عادت خود يا دو
سه روز پيش از عادت يا دو سه روز بعد از عادت ، خون ببيند بطورى كه
بگويند حيض را جلو يا عقب انداخته - اگر چه آن خون ، نشانههاى حيض
را نداشته باشد - بايد به احكامى كه براي حائض گفته شد ، عمل نمايد . واگر
بعد بفهمد حيض نبوده ، مثل آن كه پيش از سه روز پاك شود ، بايد
عبادتهائى را كه بجا نياورده قضا نمايد .
مسأله 495 - زنى كه عادت وقتيه دارد ، اگر بيشتر از ده روز خون ببيند
ونتواند حيض را بواسطة نشانههاى آن تشخيص دهد ، بايد شماره عادت
خويشان خود را حيض قرار دهد - چه پدرى باشند چه مادرى ، زنده
باشند يا مرده - ولى در صورتي مىتواند عادت آنان را حيض خود قرار
دهد كه شماره روزهاى حيض همه آنان يك اندازه باشد واگر شماره
روزهاى حيض آنان يك اندازه نباشد - مثلا عادت بعضي پنج روز وعادت