2 - آن كه خون أول در روزهاى عادت نباشد ، وتمام خون دوم يا
مقدارى از آن در روزهاى عادت باشد ، كه بايد همه خون دوم را حيض ،
وخون أول را استحاضة قرار دهد .
3 - آن كه مقدارى از خون أول ودوم در روزهاى عادت باشد وخون
أولى كه در روزهاى عادت بوده ، از سه روز كمتر نباشد وبا پاكى وسط
ومقدارى از خون دوم كه آن هم در روزهاى عادت بوده از ده روز بيشتر
نباشد كه در اين صورت ، اگر يك روز يا دو روز خون زودتر ديده باشد ،
احتياط واجب آنست كه در اين دو روز آنچه را كه بر حائض حرامست ترك كند
وكارهاى مستحاضة را بجا آورد وهمچنين به مقدار آن از أيام عادت را در
آخر ده روز ، احتياط واجب بنمايد ومقدارى از خون أول را كه در عادت بوده با
مقدارى از خون دوم را كه در عادت بوده ، حيض قرار دهد ودر پاكى در
بين احتياط واجب كند به ترك آنچه بر حائض حرام است وعبادتهاى خود را بجا
آورد ، مثلا - اگر عادتش از سوم ماه تا دهم بوده - در صورتي كه يك ماه از
أول تا ششم ، خون ببيند ويك روز پاك شود وبعد تا چهاردهم ، خون ببيند
در روز أول ودوم ماه ونهم ودهم ، بايد چنانچه گفته شد احتياط نمايد
وروز سوم تا ششم وهشتم را حيض قرار دهد ودر هفتم كه پاكى در بين
است نيز به نحوى كه گفته شد ، احتياط واجب كند به ترك آنچه بر حائض حرام است
وبجا آوردن عبادتها .
4 - آن كه مقدارى از خون أول ودوم در روزهاى عادت باشد ، ولى هر
يك از خون أولى ودومى ، كه در روزهاى عادت بوده ، از سه روز كمتر
باشد ، كه بايد در تمام دو خون كارهائى را كه بر حائض حرام است ، ترك
كند وكارهاى مستحاضة را بجا آورد ودر پاكى در بين كارهائى را كه
بر حائض حرام است ، ترك كند وعبادتهاى خود را انجام دهد .
مسأله 490 - زنى كه عادت وقتيه وعدديه دارد ، اگر در وقت عادت ،