مسأله 311 - اگر در بين نماز شك كند كه وضو گرفته يا نه ، احتياط واجب
لازم آنست كه نماز را تمام كند وبعد با وضوى ديگر آن را اعاده نمايد .
مسأله 312 - اگر بعد از نماز شك كند ، كه قبل از نماز وضوى أو باطل
شده يا بعد از نماز ، نمازى كه خوانده صحيح است .
مسأله 313 - اگر انسان مرضى دارد كه بول أو قطره قطره مىريزد يا
نمىتواند از بيرون آمدن غائط خود دارى كند ، چنانچه يقين دارد كه از أول
وقت نماز تا آخر آن به مقدار وضو گرفتن ونماز خواندن مهلت پيدا مىكند ،
بايد نماز را در وقتي كه مهلت پيدا مىكند بخواند واگر مهلت أو به مقدار
كارهاى واجب نماز است ، بايد در وقتي كه مهلت دارد ، فقط كارهاى
واجب نماز را بجا آورد وكارهاى مستحب آن مانند اذان واقامه وقنوت را
ترك نمايد .
مسأله 314 - اگر به مقدار وضو ونماز مهلت پيدا نمىكند ودر بين نماز
چند دفعه بول يا غائط از أو خارج مىشود ، كه اگر بخواهد بعد از هر دفعه
وضو بگيرد سخت نيست ، بايد ظرف آبى پهلوى خود بگذارد وهر وقت
بول يا غائط از أو خارج شد ، فورا وضو بگيرد وبقيه نماز را بخواند ،
واحتياط واجب آنست كه كسى كه نمىتواند خود را از بول يا خارج شده غائط ،
نگاه دارد ووضو در بين نماز موجب بهم خوردن موالات نماز شود ، همان
نماز را دو باره با يك وضو بخواند واگر در بين آن نماز وضوى أو باطل شد
اعتنا نكند .
مسأله 315 - كسى كه بول يا غائط طورى پى در پى از أو خارج
مىشود كه وضو گرفتن بعد از هر دفعه براي أو سخت است ، اگر بتواند
مقدارى از نماز را با وضو بخواند بايد براي هر نماز يك وضو بگيرد .
مسأله 316 - كسى كه بول يا غائط پى در پى از أو خارج مىشود اگر
نتواند هيچ مقدار از نماز را با وضو بخواند ، احتياط واجب آنست كه براي هر
نماز يك وضو بگيرد .