مسأله 317 - اگر مرضى دارد كه نمىتواند از خارج شدن باد جلوگيرى
كند بايد بوظيفه كساني كه نمىتواند از بيرون آمدن بول وغائط خود دارى كنند
عمل نمايد .
مسأله 318 - كسى كه بول يا غائط پى در پى از أو خارج مىشود ، بايد
براي هر نماز وضو بگيرد وفورا مشغول نماز شود ولى براي بجا آوردن
سجده وتشهد فراموش شده ونماز احتياط كه بايد بعد از نماز انجام داد ،
در صورتي كه آنها را بعد از نماز فورا بجا بياورد ، وضو گرفتن لازم نيست .
مسأله 319 - كسى كه بول أو قطره قطره مىريزد ، بايد براي نماز بوسيلة
كيسه اى كه در آن پنبه يا چيز ديگرى است كه از رسيدن بول به جاهاى ديگر
جلوگيرى مىكند ، خود را حفظ نمايد ، واحتياط واجب آنست كه پيش از
هر نماز مخرج بول را كه نجس شده آب بكشد ، ونيز كسى كه نمىتواند از
بيرون آمدن غائط خود دارى كند چنانچه ممكن باشد بايد به مقدار نماز از
رسيدن غائط به جاهاى ديگر جلوگيرى نمايد ، واحتياط واجب آنست كه كه
اگر مشقت ندارد ، براي هر نماز مخرج غائط را آب بكشد .
مسأله 320 - كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول وغائط خود دارى كند
در صورتي كه ممكن باشد ، بايد به مقدار نماز از خارج شدن بول وغائط
جلوگيرى نمايد اگر چه خرج داشته باشد ، بلكه اگر مرض أو به آسانى معالجه
شود ، احتياط واجب آنست كه خود را معالجه نمايد .
مسأله 321 - كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول وغائط خود دارى كند ،
بعد از آن كه مرض أو خوب شد ، لازم نيست نمازهائى را كه در وقت مرض
مطابق وظيفة اش خوانده قضا نمايد ولى اگر در بين وقت نماز مرض أو خوب
شود ، بايد نمازى را كه در آن وقت خوانده دو باره بخواند .