مسأله 2550 - پدر وجد پدرى ديوانه كه ديوانگى أو متصل به زمان
صغير بودنش باشد مىتوانند زن أو را طلاق بدهند واگر متصل نباشد با
حاكم شرع است واحتياط واجب لازم آنست كه حاكم هم از آنان اذن بگيرد .
مسأله 2551 - اگر پدر يا جد پدرى براي طفل خود زنى را متعه كند ،
اگر چه مقدارى از زمان تكليف بچه جزء مدت عقد باشد ، مثلا براي پسر
چهارده سالهاش زنى را دو سأله متعه كند ، چنانچه صلاح بچه باشد ،
مىتواند مدت آن زن را ببخشد ولى زن دائمي أو را نمىتواند طلاق دهد .
مسأله 2552 - اگر از روى علاماتى كه در شرع معين شده ، مرد دو نفر
را عادل بداند وزن خود را پيش آن دو طلاق بدهد ، ديگرى كه شك در
عدالت آن داشته باشد مىتواند آن زن را بعد از تمام شدن عدهاش براي
خود يا براي كس ديگر عقد كند ولى براي كسى كه آن دو را فاسق بداند
اكتفاء به آن طلاق اشكال دارد واحتياط واجب آنست كه از ازدواج با أو
خوددارى نمايد ديگرى هم أو را عقد نكند .
مسأله 2553 - اگر كسى زن خود را بدون اين كه أو بفهمد طلاق بدهد ،
چنانچه مخارج أو مثل وقتي كه زنش بوده بدهد ومثلا بعد از يك سال بگويد :
يك سال پيش تو را طلاق دادم وشرعا هم ثابت كند ، مىتواند چيزهائى را كه
در آن مدت براي زن تهيه نموده وأو مصرف نكرده است از أو پس بگيرد ،
ولى چيزهائى را كه مصرف كرده نمىتواند از أو مطالبه نمايد .