مسأله 2539 - اگر زنى كسى را وكيل كند كه مهر أو را به شوهرش
ببخشد وشوهر همان كس را وكيل كند كه زن را طلاق دهد ، چنانچه مثلا
اسم شوهر محمد واسم زن فاطمه باشد كيل ، صيغه طلاق را اين طور
مىخواند : عن موكلتي فاطمة بذلت مهرها لموكلي محمد ليخلعها عليه . پس از آن
بدون فاصله مىگويد : زوجة موكلى خالعتها على ما بذلت هي طالق . واگر زنى
كسى را وكيل كند كه غير از مهر چيز ديگرى را به شوهر أو ببخشد كه أو را
طلاق دهد ، وكيل بايد بجاى كلمه مهرها آن چيز را بگويد مثلا اگر صد
تومان داده بايد بگويد : بذلت مأة تومان .
طلاق مبارات مسأله 2540 - اگر زن وشوهر يكديگر را نخواهند وزن مالي به مرد بدهد
أو را طلاق دهد ، آن طلاق را مبارات گويند .
مسأله 2541 - اگر شوهر بخواهد صيغه مبارات را بخواند ، چنانچه
مثلا اسم زن فاطمه باشد بايد بگويد : با رأت زوجتي فاطمة على مهرها فهي
طالق - يعنى مبارات كردم زنم فاطمه را در مقابل مهر أو پس أو رهاست -
واگر ديگرى را وكيل كند ، وكيل بايد بگويد : بارأت زوجة موكلى فاطمة على
مهرها فهي طالق ودر هر دو صورت اگر بجاى كلمه على مهرها - بمهرها بگويد
اشكال ندارد .
مسأله 2542 - صيغه طلاق خلق ومبارات بايد به عربى خوانده شود
ولى اگر زن براي آن كه مال خود را به شوهر ببخشد مثلا به فارسي بگويد : براي
طلاق ، فلان مال را به تو بخشيدم اشكال ندارد .
مسأله 2543 - اگر زن در بين عده طلاق خلع ، يا مبارات از بخشش
خود بر گردد ، شوهر مىتواند رجوع كند وبدون عقد دوباره أو را زن خود قرار
دهد .