مسأله 1437 - اگر موقعى كه امام در ركوع است اقتدا كند وبه مقدار
ركوع خم شود ، وپيش از ذكر ركوع شك كند كه به ركوع امام رسيده يا نه ،
جماعت باطل است ومطابق احتياطى كه در مسأله پيش گفته شد عمل
نمايد اگر چه حكم به صحت نماز چنان كه گذشت بعيد نيست ولى اگر در
حال اشتغال بذكر ركوع يا بعد از آن شك كند جماعت أو محكوم به صحت
است .
مسأله 1438 - اگر موقعى كه امام در ركوع است اقتدا كند وپيش از
آن كه به اندازه ركوع خم شود ، امام سر از ركوع بردارد ، بنابر احتياط واجب
بايد بايستد تا امام براي ركعت بعد برخيزد وآن را ركعت أول نماز خود
حساب كند . ولى اگر برخاستن امام بقدرى طول بكشد كه نگويند اين
شخص نماز جماعت مىخواند ، بايد نيت فرادى نمايد .
مسأله 1439 - اگر أول نماز يا بين حمد وسوره اقتدا كند وپيش از
آن كه به ركوع رود ، امام سر از ركوع بردارد چنانچه عمدا ركوع خود را تأخير
نينداخته نماز أو صحيح است والا احتياط واجب لازم آن است كه نماز را تمام
كند ودوباره بخواند .
مسأله 1440 - اگر موقعى برسد كه امام مشغول خواندن تشهد آخر
نماز است چنانچه بخواهد به ثواب جماعت برسد ، بايد بعد از نيت وگفتن
تكبيرة الاحرام بنشيند وتشهد را با امام بخواند ولى سلام را نگويد وصبر
كند تا امام سلام نماز را بدهد ، بعد بايستد وبدون آن كه دوباره نيت كند
وتكبير بگويد ، حمد وسوره را بخواند وآن را ركعت أول نماز خود حساب
كند .
مسأله 1441 - مأموم نبايد جلوتر از امام بايستد واگر مساوى أو
بايستد اشكال ندارد ، ولى اگر قد أو بلند تر از امام است ، بنابر احتياط
واجب بايد طورى بايستد كه در ركوع وسجود جلوتر از امام نباشد .