تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 290

مساهمون:

ص٢٩٠
مسأله 1430 - اگر مأموم بعد از نماز بفهمد كه امام عادل نبوده ، يا به جهتي نمازش باطل بوده ، مثلا بي وضو نماز خوانده ، نماز مأموم صحيح است .
مسأله 1431 - اگر در بين نماز شك كند كه اقتدا كرده يا نه ، چنانچه در حالي باشد كه وظيفة مأموم است مثلا به حمد وسوره امام گوش مىدهد بايد نماز را به جماعت تمام كند . واگر مشغول كارى باشد كه هم وظيفة منفرد وهم وظيفة مأموم است مثلا در ركوع يا سجده باشد ، بايد نماز را به نيت فرادى تمام نمايد .
مسأله 1432 - احتياط واجب آنست كه در بين نماز جماعت تا ناچار نشود نيت فرادى نكند بلى پيش از سلام امام بدون عذر مىتواند نيت فرادى نمايد .
مسأله 1433 - اگر مأموم بواسطة عذرى بعد از حمد وسوره امام نيت فرادى كند ، لازم نيست حمد وسوره را بخواند ، ولى اگر پيش از تمام شدن حمد وسوره نيت فرادى نمايد بايد مقدارى را كه امام نخوانده بخواند .
مسأله 1434 - اگر در بين نماز جماعت نيت فرادى نمايد ، نمىتواند دوباره نيت جماعت كند . ولى اگر مردد شود كه نيت فرادى كند يا نه وبعد تصميم بگيرد كه نماز را با جماعت تمام كند ، نمازش صحيح است .
مسأله 1435 - اگر شك كند كه نيت فرادى كرده يا نه بايد بنا بگذارد كه نيت فرادى نكرده است .
مسأله 1436 - اگر موقعى كه امام در ركوع است اقتدا كند وبه ركوع امام برسد ، اگر چه ذكر امام تمام شده باشد ، نمازش صحيح است ويك ركعت حساب مىشود اما اگر به مقدار ركوع خم شود وبه ركوع امام نرسد جماعت باطل است وليكن احتياط مستحب آن است كه سر از ركوع بردارد وآن را يك ركعت حساب نموده ونماز را فرادى تمام كند وبعد دوباره بخواند ، اگر چه حكم به صحت نماز بعيد نيست .