تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 271

مساهمون:

ص٢٧١
شهر را كه معمولا در جاى بلند مىگويند نشنود ، نبايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1333 - اگر به جائى برسد كه اذان شهر را كه معمولا در جاى بلند مىگويند نشنود ولى اذانى را كه در جاى خيلى بلند مىگويند بشنود ، بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1334 - اگر چشم يا گوش أو يا صداى اذان غير معمولى باشد ، در محلى بايد نماز را شكسته بخواند كه چشم متوسط ديوار خانه‌ها را نبيند وگوش متوسط صداى اذان معمولى را نشنود .
مسأله 1335 - اگر موقعى كه سفر مىرود شك كند كه به حد ترخص - يعنى : جائى كه اذان را نشنود وديوار را نبيند - رسيده يا نه ، بايد نماز را تمام بخواند . ودر موقع برگشتن ، اگر شك كند كه به حد ترخص رسيده يا نه بايد شكسته بخواند . ولى اگر در برگشتن در همان جا كه در رفتن تمام خوانده شكسته بخواند بنابر احتياط واجب لازم بايد نمازى را كه در اين مكان تمام خوانده قضا نمايد ونمازى را كه شكسته خوانده تمام اعاده نمايد واگر اعاده نكرد قضاء آن را تمام بجا آورد .
مسأله 1336 - مسافري كه در سفر از وطن خود عبور مىكند ، وقتي به جائى برسد كه ديوار وطن خود را ببيند وصداى اذان آن را بشنود ، بايد نماز را تمام بخواند .
مسأله 1337 - مسافري كه در بين مسافرت به وطنش رسيده ، تا وقتي در آنجا هست بايد نماز را تمام بخواند ولى اگر بخواهد از آنجا هشت فرسخ برود ، يا چهار فرسخ برود وبرگردد ، وقتي به جائى برسد كه ديوار وطن را نبيند وصداى اذان آن را نشنود ، بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1338 - محلى را كه انسان براي أقامت وزندگى خود اختيار
توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 271 | الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني