احكام جنابت
مسأله 346 - به دو چيز انسان جنب مىشود :
أول : جماع . دوم : بيرون آمدن
منى ، چه در خواب باشد يا بيدارى ، كم باشد يا زياد با شهوت يا بىشهوت ، با
اختيار باشد يا بىاختيار .
مسأله 347 - اگر رطوبتى از انسان خارج شود ونداند منى است يا بول يا غير
اينها چنانچه با شهوت وجستن بيرون آمده وبعد از بيرون آمدن آن ، بدن سست
شده ، آن رطوبت حكم منى دارد ، واگر هيچ يك از اين سه نشانه يا بعضي از اينها را
نداشته باشد ، حكم منى ندارد . ولى در زن ومريض لازم نيست آن آب ، با جستن
بيرون آمده باشد ، بلكه اگر با شهوت بيرون آمده باشد وبدن سست شود در حكم
منى است .
مسأله 348 - اگر از مردى كه مريض نيست آبى بيرون آيد كه يكى از سه
نشانهاى را كه در مسأله پيش گفته شد داشته باشد ونداند نشانههاى ديگرى را
داشته يا نه چنانچه پيش از بيرون آمدن آن آب وضو نداشته ، بايد وضو بگيرد .
مسأله 349 - مستحب است انسان بعد از بيرون آمدن منى بول كند ، واگر بول
نكند وبعد از غسل رطوبتى از أو بيرون آيد ، كه نداند منى است يا رطوبت ديگر ،
حكم منى دارد .
مسأله 350 - اگر انسان جماع كند وبه اندازه ختنهگاه يا بيشتر داخل شود ، در
زن باشد يا در مرد ، در قبل باشد يا در دبر ، بالغ باشند يا نا بالغ اگر چه منى بيرون
نيايد ، هر دو جنب مىشوند ودر صورتي كه تا كمتر از ختنهگاه داخل شده
وبطورى كه داخل شدن صدق مىكند ، احتياط به غسل كردن ترك نشود .
مسأله 351 - اگر شك كند كه به مقدار ختنهگاه داخل شده يا نه ، بطورى كه شك
در صدق داخل شدن دارد ، غسل بر أو واجب نيست .