مسأله 2708 - اگر وصيت كند كه ثلث مال أو را نفروشند وعايدى آن را به
مصرفى برسانند ، بايد مطابق گفته أو عمل نمايند .
مسأله 2709 - اگر در مرضى كه به آن مرض مىميرد ، بگويد مقدارى به كسى
بدهكار است ، چنانچه متهم باشد كه براي ضرر زدن به ورثه گفته است بايد
مقدارى را كه معين كرده از ثلث أو بدهند واگر متهم نباشد وكسى هم منكر گفته أو
نشود ، بايد از أصل مالش بدهند .
مسأله 2710 - كسى كه انسان وصيت مىكند كه چيزى به أو بدهند بايد وجود
داشته باشد ، پس اگر وصيت كند به بچهاى كه ممكن است فلان زن حامله شود
چيزى بدهند باطل است . ولى اگر وصيت كند به بچهاى كه در شكم مادر است
چيزى بدهند ، اگر چه هنوز روح نداشته باشد ، وصيت صحيح است ، پس اگر زنده
به دنيا آمد ، بايد آنچه را كه وصيت كرده به أو بدهند ، واگر مرده به دنيا آمد ، وصيت
باطل مىشود وآنچه را كه براي أو وصيت كرده ، ورثه ميان خودشان قسمت
مىكنند .
مسأله 2711 - اگر انسان بفهمد كسى أو را وصى كرده ، چنانچه به اطلاع
وصيت كننده برساند كه براي انجام وصيت أو حاضر نيست ، لازم نيست بعد از
مردن أو به وصيت عمل كند . ولى اگر پيش از مردن أو نفهمد كه أو را وصى كرده يا
بفهمد وبه أو اطلاع ندهد كه براي عمل كردن به وصيت حاضر نيست ، در صورتي
كه مشقت نداشته باشد ، بايد وصيت أو را انجام دهد ونيز اگر وصى پيش از مرگ
موقعى ملتفت شود كه مريض به واسطه شدت مرض نتواند به ديگرى وصيت كند ،
بايد وصيت را قبول نمايد .
مسأله 2712 - اگر كسى كه وصيت كرده بميرد ، وصى نمىتواند ديگرى را
براي انجام كارهاى ميت معين كند وخود از كار كناره نمايد ، ولى اگر بداند
مقصود ميت اين نبوده كه خود وصى آن كار را انجام دهد ، بلكه مقصودش فقط
انجام كار بوده مىتواند ديگرى را از طرف خود وكيل نمايد .