مسأله 2713 - اگر كسى دو نفر را وصى كند ، چنانچه يكى از آن دو بميرد ، يا
ديوانه يا كافر شود ، حاكم شرع يك نفر ديگر را بجاى أو معين مىكند واگر هر دو
بميرند ، يا ديوانه يا كافر شوند ، حاكم شرع دو نفر ديگر را معين مىكند . ولى اگر
يك نفر بتواند وصيت را عملي كند ، معين كردن دو نفر لازم نيست .
مسأله 2714 - اگر وصى نتواند به تنهائى كارهاى ميت را انجام دهد حاكم
شرع براي كمك أو يك نفر ديگر را معين مىكند .
مسأله 2715 - اگر مقدارى از مال ميت در دست وصى تلف شود ، چنانچه در
نگهدارى آن كوتاهى كرده ويا تعدى نموده ، مثلا ميت وصيت كرده است كه فلان
مقدار به فقراى فلان شهر بده وأو مال را به شهر ديگر برده ودر راه از بين رفته
ضامن است واگر كوتاهى نكرده وتعدى هم ننموده ، ضامن نيست .
مسأله 2716 - هر گاه انسان كسى را وصى كند وبگويد كه اگر آن كس بميرد
فلانى وصى باشد ، بعد از آن كه وصى أول مرد ، وصى دوم بايد كارهاى ميت را
انجام دهد .
مسأله 2717 - حجى كه بر ميت واجب است وبدهكارى وحقوقى را كه مثل
خمس وزكات ومظالم ، ادا كردن آنها واجب مىباشد ، بايد از أصل مال ميت
بدهند اگر چه ميت براي آنها وصيت نكرده باشد .
مسأله 2718 - اگر مال ميت از بدهى وحج واجب وحقوقى كه مثل خمس
وزكات ومظالم بر أو واجب است زياد بيايد ، چنانچه وصيت كرده باشد كه ثلث يا
مقدارى از ثلث را به مصرفى برسانند ، بايد به وصيت أو عمل كنند واگر وصيت
نكرده باشد ، آنچه مىماند مال ورثه است .
مسأله 2719 - اگر مصرفى را كه ميت معين كرده ، از ثلث مال أو بيشتر باشد ،
وصيت أو در بيشتر از ثلث در صورتي صحيح است كه ورثه حرفى بزنند ، يا كارى
كنند كه معلوم شود عملي شدن وصيت را اجازه دادهاند وتنها راضى بودن آنان