توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 526

احكام نذر وعهد مسأله 2638 - نذر آن است كه انسان بر خود واجب كند كه كار خيرى را براي خدا بجا آورد ، يا كارى را كه نكردن آن بهتر است براي خدا ترك نمايد . مسأله 2639 - در نذر بايد صيغه خوانده شود ولازم نيست آن را به عربى بخوانند ، پس اگر بگويد چنانچه مريض من خوب شود ، براي خدا بر من است كه ده تومان به فقير بدهم ، نذر أو صحيح است . مسأله 2640 - نذر كننده بايد مكلف وعاقل باشد وبه اختيار وقصد خود نذر كند ، بنابر اين نذر كردن كسى كه أو را مجبور كرده‌اند ، يا به واسطه عصبانى شدن بي اختيار نذر كرده صحيح نيست . مسأله 2641 - آدم سفيهى كه مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف مىكند ، چنانچه با حال سفاهت بالغ شده باشد يا حاكم شرع أو را از تصرف در اموالش جلوگيرى كرده باشد ، نذرهاى مربوط به مالش صحيح نيست . مسأله 2642 - نذر زن بي اجازه شوهرش باطل است . مسأله 2643 - اگر زن با اجازه شوهر نذر كند شوهرش نمىتواند نذر أو را به هم بزند ، يا أو را از عمل كردن به نذر جلوگيرى نمايد . مسأله 2644 - اگر فرزند بدون اجازه پدر يا با اجازه أو نذر كند بايد به آن نذر عمل نمايد ، ولى اگر پدر از عملي كه نذر كرده أو را منع كند نذرش منحل مىشود . مسأله 2645 - انسان كارى را مىتواند نذر كند كه انجام آن برايش ممكن باشد بنابر اين كسى كه نمىتواند پياده كربلا برود ، اگر نذر كند كه پياده برود ، نذر أو صحيح نيست . مسأله 2646 - اگر نذر كند كه كار حرام يا مكروهى را انجام دهد ، يا كار واجب يا مستحبى را ترك كند ، نذر أو صحيح نيست .