مسأله 2652 - اگر انسان از روى اختيار به نذر خود عمل نكند ، بايد كفاره
بدهد ، يعنى يك بنده آزاد كند يا به شصت فقير طعام دهد يا دو ماه پى در پى
روزه بگيرد .
مسأله 2653 - اگر نذر كند كه تا وقت معينى عملي را ترك كند ، بعد از گذشتن
آن وقت مىتواند آن عمل را بجا آورد واگر پيش از گذشتن وقت از روى فراموشى
يا ناچارى انجام دهد ، چيزى بر أو واجب نيست ولى باز هم لازم است كه تا آن
وقت آن عمل را بجا نياورد وچنانچه دوباره پيش از رسيدن آن وقت بدون عذر آن
عمل را انجام دهد ، بايد به مقدارى كه در مسأله پيش گفته شد كفاره بدهد .
مسأله 2654 - كسى كه نذر كرده عملي را ترك كند ووقتي براي آن معين نكرده
است ، اگر از روى فراموشى ، يا ناچارى ، يا ندانستن ، آن عمل را انجام دهد كفاره بر
أو واجب نيست . ولى چنانچه از روى اختيار آن را بجا آورد براي دفعه أول بايد
كفاره بدهد .
مسأله 2655 - اگر نذر كند كه در هر هفته روز معينى مثلا روز جمعه را روزه
بگيرد چنانچه يكى از جمعهها عيد فطر يا قربان باشد يا در روز جمعه عذر
ديگرى مانند حيض براي أو پيدا شود ، بايد آن روز را روزه نگيرد وقضاى آن را
بجا آورد .
مسأله 2656 - اگر نذر كند كه مقدار معينى صدقه بدهد ، چنانچه پيش از دادن
صدقه بميرد ، بايد آن مقدار را از مال أو صدقه بدهند .
مسأله 2657 - اگر نذر كند كه به فقير معينى صدقه بدهد نمىتواند آن را به فقير
ديگر بدهد واگر آن فقير بميرد ، بنابر احتياط بايد به ورثه أو بدهد .
مسأله 2658 - اگر نذر كند كه به زيارة يكى از امامان مثلا به زيارة حضرت
أبا عبد الله عليه السلام مشرف شود ، چنانچه به زيارة امام ديگر برود كافى
نيست واگر به واسطه عذرى نتواند آن امام را زيارة كند چيزى بر أو
واجب نيست .