تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل مراجع ( فارسي ) — صفحة 614

مساهمون:

ص٦١٤
س 511 : آيا جواب سلام كودكان اعم از دختر و پسر واجب است ؟ ج : جواب سلام كودكانِ مميز ، اعم از پسر و دختر ، مانند جواب سلام زنان و مردان واجب است .
س 512 : اگر كسى سلام را بشنود ، ولى به دليل غفلت يا هر سبب ديگر جواب سلام را ندهد ، به طورى كه زمان كمى فاصله شود ، آيا بعد از آن گفتن جواب سلام واجب است ؟ ج : اگر تأخير به مقدارى باشد كه جواب سلام و ردّ تحيت بر آن صدق نكند ، واجب نيست .
س 513 : اگر شخصى به گروهى سلام كند و بگويد : " السلام عليكم جميعاً " ، و يكى از آنان مشغول نماز باشد ، آيا بر او هم جواب سلام واجب است ، حتى اگر ديگران جواب سلام را داده باشند ؟ ج : اگر كس ديگرى جواب آن را بدهد ، نماز گزار اقدام به جواب گفتن نكند .
س 514 : اگر شخصى در يك زمان چند بار سلام كند و يا چند نفر سلام دهند ، آيا يك بار جواب دادن از همهء آنها كفايت مىكند ؟ ج : در صورت اول يك جواب كافى است ، و در حالت دوم يك جواب به صيغه‌اى كه شامل همهء آنها گردد و به قصد جواب سلام آنان باشد ، كفايت مىكند .
س 515 : شخصى هنگام سلام دادن به جاى " سلام عليكم " از لفظ " سلام " استفاده مىكند ، آيا جواب سلام او واجب است ؟ ج : اگر عرفاً بر آن تحيت و سلام صدق نمايد ، جواب دادن واجب است .

مُبْطِلات نماز

مسأله 1126 دوازده چيز ( 1 ) نماز را باطل مىكند و آنها را مبطلات مىگويند : ( 1 ) زنجانى : ده چيز . . بهجت : مسأله دوازده چيز نماز را باطل مىكند و آنها را مبطلات مىگويند : ( 1 ) از بين رفتن يكى از شروط در اثناء نماز . ( 2 ) باطل شدن وضو يا غسل در اثناء نماز عمداً يا سهواً . ( 3 ) گذاشتن دستها روى هم عمداً با قصد اين كه جزء نماز است . ( 4 ) گفتن " آمين " عمداً بعد از حمد . ( 5 ) برگرداندن عمدى تمام بدن به پشت سر ( روى برگرداندن از قبله ) . ( 6 ) حرف زدن عمدى . ( 7 ) خنديدن عمدى ( قهقهه كردن ) . ( 8 ) براى امور دنيا با صداى بلند عمداً گريه كردن . ( 9 ) كار زيادى كه صورت نماز را به هم بزند . ( 10 ) خوردن و آشاميدن در بين نماز . ( 11 ) شك در ركعتهاى نماز دو يا سه ركعتى . ( 12 ) كم و زياد كردن ركن نماز عمداً يا سهواً . و تفصيل موارد ذكر شده به ترتيب در مسائل بعدى ذكر مىشود .

اوّل :

آن كه در بين نماز يكى از شرطهاى آن از بين برود ، مثلًا در بين نماز بفهمد مكانش ( 1 ) غصبى است ( 2 ) ، دوم :

آن كه در بين نماز عمداً يا سهواً يا از روى ناچارى ، چيزى كه وضو يا غسل را باطل مىكند پيش آيد ، مثلًا بول از او بيرون آيد ( 3 ) ، ولى كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول و غايط خوددارى كند ، اگر در بين نماز بول يا غايط از او