ندارد ، بايد آن را بشويد و اگر شستن آن مضر است بايد اطراف آن را بشويد ، و احتياط آن است كه اگر كشيدن دست تر بر آن ضرر ندارد ، دست تر بر آن بكشد .
س 136 : كسى كه محل مسح او زخم است ، چه وظيفهاى دارد ؟
ج : اگر نمىتواند روى زخم محل مسح دستِ تر بكشد بايد به جاى وضو تيمم كند . ولى در صورتى كه مىتواند پارچهاى روى زخم قرار دهد و بر آن دست بكشد ، احتياط آن است كه علاوه بر تيمم ، وضو نيز با چنين مسحى بگيرد .
س 137 : كسى كه جاهل به بطلان وضويش است و بعد از وضو متوجه آن مىشود ، چه حكمى دارد ؟
ج : اعادهء وضو براى اعمال مشروط به طهارت ، واجب است ، و اگر با وضوى باطل نماز خوانده باشد ، اعادهء آن نيز واجب مىباشد .
س 138 : كسى كه در يكى از اعضاى وضويش زخمى وجود دارد كه حتى اگر جبيره هم بر روى آن قرار دهد دائماً از آن خون مىآيد ، چگونه بايد وضو بگيرد ؟
ج : واجب است جبيرهاى را بر روى زخم بگذارد كه خون از آن بيرون نمىآيد ، مثل نايلون .
س 139 : آيا خشك كردن رطوبت بعد از وضو مكروه است ؟ در مقابل ، آيا خشك نكردن آن مستحب است ؟
ج : اگر دستمال يا پارچه معينى را مخصوص اين كار قرار دهد ، اشكال ندارد .
140 : آيا رنگ مصنوعى كه زنها از آن براى رنگ كردن موى سر و ابرويشان استفاده مىكنند ، مانع از صحت وضو و غسل است ؟
ج : اگر صرفاً رنگ باشد و داراى جرمى نباشد كه مانع از رسيدن آب به مو شود ، وضو و غسل صحيح است .
س 141 : آيا جوهر از موانعى است كه وجود آن بر روى دست باعث بطلان وضو مىشود ؟
ج : اگر جوهر داراى جرم بوده و مانع از رسيدن آب به پوست شود ، وضو باطل است ، و تشخيص اين موضوع بر عهدهء مكلَّف مىباشد .
س 142 : اگر رطوبت مسح سر به رطوبت صورت متصل شود ، آيا وضو باطل مىشود ؟
ج : از آنجايى كه مسح پاها بايد با رطوبتى كه از آب وضو در كف دو دست باقى مانده صورت بگيرد ، لذا بايد هنگام مسح سر ، دست به قسمت بالاى پيشانى نرسد و با رطوبت صورت برخورد نكند تا اين كه رطوبت دست كه هنگام مسح پا به آن نياز دارد با رطوبت صورت مخلوط نشود .
143 : شخصى كه وضويش نسبت به وضوى متعارف بين مردم وقت بيشترى مىگيرد ، براى يقين پيدا كردن به شستن اعضاى وضو چه كارى بايد انجام دهد ؟
ج : بايد از وسوسه اجتناب نمايد ، و براى اين كه شيطان از او نااميد شود ، بايد به وسوسه ها اعتناء نكند و كوشش كند كه همانند ساير اشخاص به مقدارى كه از نظر شرعى واجب است ، اكتفا نمايد .