كرده كه نزد عرب ستارهء صبح است .
اينك به قصد توقّف در ارائه دلايل و سندهاى گويا براى اثبات بسنده مىكنيم ، كه پرستش خورشيد و ماه در بين مشركان عرب رايج بود و آنها از پيشينيان خود و برخى از ملّتهاى ديگر به ارث بردند و به ديگر ملّتها نيز منتقل كردهاند ، و همچنان تأثير آن در برخى از عقايد متزلزل ملاحظه مىشود . در اين دلايل و سندها تأكيد روشنى است بر صدق قرآن كه از هيچ سو باطل به آن راه ندارد . نزد من بررسيهاى گستردهاى در بيشتر زبانها موجود است كه به طور جدى به اين موضوع پرداخته و كشفيّات باستانشناسى ، متون و تمثالهايى تقريبا زنده ارائه مىكنند . شايد خوب باشد كه به انتشار آن شتاب نمايم .
معنا شناسى واژگان قرآن (فرهنگ اصطلاحات قرآنى) (فارسى) — صفحة 358
مساهمون: صالح عضيمة
ص٣٥٨