بد را بفهمد واگر كافر يا كسى كه اظهار دشمنى با أهل بيت پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلم
مىكند سگ را بفرستد ، شكار آن سگ حرام است .
چهارم وقت فرستادن سگ نام خدا را ببرد واگر عمدا نام خدا را نبرد ، آن شكار
حرام است ، ولى اگر از روى فراموشى باشد اشكال ندارد . واگر وقت فرستادن سگ نام خدا
را عمدا نبرد وپيش از آن كه سگ به شكار برسد نام خدا را ببرد بنابر احتياط واجب بايد از
آن شكار اجتناب نمايد .
پنجم شكار بواسطة زخمى كه از دندان سگ پيدا كرده بميرد پس اگر سگ ، شكار را
خفه كند ، يا شكار از دويدن يا ترس بميرد حلال نيست .
ششم كسى كه سگ را فرستاده ، وقتي برسد كه حيوان مرده باشد ، يا اگر زنده است
به اندازه سر بريدن آن وقت نباشد وچنانچه وقتي برسد كه به اندازه سر بريدن وقت باشد مثلا
حيوان چشم يا دم خود را حركت دهد ، يا پاى خود را به زمين بزند ، چنانچه سر حيوان را نبرد
يا بميرد حلال نيست .
مسأله 2610 - كسى كه سگ را فرستاده اگر وقتي برسد كه بتواند سر حيوان را ببرد ،
چنانچه بطور معمول وبا شتاب مثلا كارد را بيرون آورد ووقت سر بريدن بگذرد وآن حيوان
بميرد حلال است ، ولى اگر مثلا بواسطة زياد تنگ بودن غلاف يا چسبندگى آن بيرون آوردن
كارد طول بكشد ووقت بگذرد حلال نمىشود به احتياط واجب ، ونيز اگر چيزى همراه أو نباشد
كه با آن سر حيوان را ببرد وحيوان بميرد ، احتياط واجب آنست كه از خوردن آن خوددارى
كند .
مسأله 2611 - اگر چند سگ را بفرستد وبا هم حيواني را شكار كنند ، چنانچه همه
آنها داراى شرطهائى كه در صفحه گذشته گفته شد بودهاند ، شكار حلال است واگر يكى از
آنها داراى آن شرطها نبوده ، شكار حرام است .
مسأله 2612 - اگر سگ را براي شكار حيواني بفرستد وآن سگ حيوان ديگرى را
شكار كند ، آن شكار حلال وپاك است ونيز اگر آن حيوان را با حيوان ديگرى شكار كند ،
هر دوى آنها حلال وپاك مىباشند .
مسأله 2613 - اگر چند نفر با هم سگ را بفرستند ويكى از آنها كافر باشد ، يا عمدا
نام خدا را نبرد ، آن شكار حرام است . ونيز اگر يكى از سگهائى را كه فرستادهاند بطورى كه
در صفحه گذشته گفته شد تربيت شده نباشد ، آن شكار حرام مىباشد .
مسأله 2614 - اگر باز يا حيوان ديگرى غير سگ شكارى حيواني را شكار كند ، آن