حلال وبدنش پاك است :
أول آن كه اسلحه شكار مثل كارد وشمشير برنده باشد ، يا مثل نيزه وتير ، تيز باشد كه
به واسطه تيز بودن ، بدن حيوان را پاره كند واگر به وسيله دام يا چوب وسنگ ومانند اينها
حيواني را شكار كنند پاك نمىشود وخوردن آن هم حرام است واگر حيواني را با تفنگ
شكار كنند چنانچه گلوله آن تيز باشد كه در بدن حيوان فرو رود وآن را پاره كند پاك
وحلال است . واگر گلوله تيز نباشد بلكه با فشار در بدن حيوان فرو رود وحيوان را بكشد ، يا
به واسطه حرارتش بدن حيوان را بسوزاند ودر اثر سوزاندن ، حيوان بميرد پاك وحلال بودنش
اشكال دارد ، دوم كسى كه شكار مىكند بايد مسلمان باشد يا بچه مسلمان باشد كه خوب
وبد را بفهمد ، واگر كافر يا كسى كه اظهار دشمنى با أهل بيت پيغمبر صلى الله عليه وآله
وسلم مىكند ، حيواني را شكار نمايد ، آن شكار حلال نيست . سوم اسلحه را براي شكار كردن
حيوان به كار برد واگر مثلا جائى را نشان كند واتفاقا حيواني را بكشد ، آن حيوان پاك نيست
وخوردن آن هم حرام است . چهارم در وقت به كار بردن اسلحه نام خدا را ببرد وچنانچه
عمدا نام خدا را نبرد شكار حلال نمىشود ، ولى اگر فراموش كند اشكال ندارد . پنجم وقتي به
حيوان برسد كه مرده باشد ، يا اگر زنده است به اندازه سر بريدن آن وقت نباشد وچنانچه به
اندازه سر بريدن وقت باشد وسر حيوان را نبرد تا بميرد حرام است .
مسأله 2602 - اگر دو نفر حيواني را شكار كنند ، ويكى از آنان مسلمان وديگرى
كافر باشد يا يكى از آن دو نام خدا را نبرد ، آن حيوان حلال نيست .
مسأله 2603 - اگر بعد از آن كه حيواني را تير زدند مثلا در آب بيفتد ، وانسان بداند
كه حيوان بواسطة تير وافتادن در آب جان داده ، حلال نيست . بلكه اگر شك كند كه فقط
براي تير بوده يا نه ، حلال نمىباشد .
مسأله 2604 - اگر با سگ غصبى يا اسلحه غصبى حيواني را شكار كند ، شكار حلال
است ومال خود أو مىشود ولى گذشته از اين كه گناه كرده بايد اجرت اسلحه يا سگ را به
صاحبش بدهد .
مسأله 2605 - اگر با شمشير يا چيز ديگرى كه شكار كردن با آن صحيح است با
شرطهائى كه در صفحه گذشته گفته شد ، حيواني را دو قسمت كنند ، وسر وگردن در يك
قسمت بماند وانسان وقتي برسد كه حيوان جان داده باشد ، هر دو قسمت حلال است اگر به
همين قطع كردن جان داده باشد واگر حيوان زنده باشد ووقت تنگ باشد براي سر بريدن به
آداب شرع ، قسمتى كه سر وگردن ندارد حرام ، وقسمتى كه سر وگردن دارد حلال است
و