عادت حيض زن ، يا نشانههاى ديگرى باشد كه در شرع معين شده بايد تا مدتي كه معمولا
زنها از حيض يا نفاس پاك مىشوند صبر كند .
مسأله 2504 - اگر با عيالش كه از خون حيض ونفاس پاك است نزديكى كند
وبخواهد طلاقش دهد ، بايد صبر كند تا دوباره حيض ببيند وپاك شود . ولى زنى را كه نه
سالش تمام نشده ، يا آبستن است ، اگر بعد از نزديكى طلاق دهند ، اشكال ندارد ، وهمچنين
است اگر يائسه باشد يعنى اگر سيده است بيشتر از شصت سال واگر سيده نيست بيشتر از
پنجاه سال داشته باشد .
مسأله 2505 - هر گاه با زنى كه از خون حيض ونفاس پاك است نزديكى كند ودر
همان پاكى طلاقش دهد اگر بعد معلوم شود كه موقع طلاق آبستن بوده اشكال ندارد .
مسأله 2506 - اگر با زنى كه از خون حيض ونفاس پاك است نزديكى كند
ومسافرت نمايد . چنانچه بخواهد در سفر طلاقش دهد ، بايد به قدرى كه زن معمولا بعد از آن
پاكى ، خون مىبيند ودوباره پاك مىشود صبر كند .
مسأله 2507 - اگر مرد بخواهد زن خود را كه به واسطه مرضى حيض نمىبيند طلاق
دهد . بايد از وقتي كه با أو نزديكى كرده تا سه ماه از جماع با أو خوددارى نمايد وبعد أو را
طلاق دهد .
مسأله 2508 - طلاق بايد به صيغه عربى صحيح خوانده شود ودو مرد عادل آن را
بشنوند واگر خود شوهر بخواهد صيغه طلاق را بخواند واسم زن أو مثلا فاطمه باشد بايد
بگويد : زوجتي فاطمة طالق يعنى زن من فاطمه رها است واگر ديگرى را وكيل كند بايد
بگويد : زوجة موكلى فاطمة طالق .
مسأله 2509 - زنى كه صيغه شده ، مثلا يك ماهه يا يك سأله أو را عقد كردهاند طلاق
ندارد ، ورها شدن أو به اين است كه مدتش تمام شود ، يا مرد مدت را به أو ببخشد به اين
ترتيب كه بگويد : مدت را به تو بخشيدم وشاهد گرفتن وپاك بودن زن از حيض لازم
نيست .
عده طلاق
مسأله 2510 - زنى كه نه سالش تمام نشده وزن يائسه ( 1 ) يعنى اگر چه
هامش
1 - معناى يائسه در مسأله 2448 گفته شد .