احكام رهن
مسأله 2300 - رهن آن است كه بدهكار مقدارى از مال خود را نزد طلبكار بگذارد
كه اگر طلب أو را ندهد طلبش را از آن مال بدست آورد .
مسأله 2301 - در رهن لازم نيست صيغه بخوانند وهمين قدر كه بدهكار مال خود را
به قصد گرو ، به طلبكار بدهد وطلبكار هم به همين قصد بگيرد رهن صحيح است .
مسأله 2302 - گرو دهنده وكسى كه مال را گرو مىگيرد بايد مكلف وعاقل
باشند وكسى آنها را مجبور نكرده باشد ، ونيز گرو دهنده در حال بالغ شدن بايد سفيه نباشد
يعنى مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف نكند ، بلكه اگر به واسطه ورشكستگى يا براي
آن كه بعد از بالغ شدن سفيه شده حاكم شرع أو را از تصرف در اموالش جلوگيرى كرده باشد
نمىتواند مال خود را گرو بگذارد .
مسأله 2303 - انسان مالي را مىتواند گرو بگذارد كه شرعا بتواند در آن تصرف
كند . واگر مال كس ديگر را گرو بگذارد ، در صورتي صحيح است كه صاحب مال بگويد
به گرو گذاشتن راضى هستم .
مسأله 2304 - چيزى را كه گرو مىگذارند ، بايد خريد وفروش آن صحيح باشد ،
پس اگر شراب ومانند آن را گرو بگذارند درست نيست .
مسأله 2305 - استفاده چيزى را كه گرو مىگذارند ، مال كسى است كه آن را گرو
گذاشته .
مسأله 2306 - طلبكار وبدهكار نمىتوانند مالي را كه گرو گذاشته شده ، بدون اجازه
يكديگر ملك كسى كنند ، مثلا ببخشند يا بفروشند . ولى اگر يكى از آنان آن را ببخشد يا
بفروشد ، بعد ديگرى بگويد راضى هستم اشكال ندارد .