مسأله 1875 - اگر گندم وجو وخرما وانگور از آب باران يا نهر مشروب شود يا مثل
زراعتهاى مصر از رطوبت زمين استفاده كند ، زكات آن ده يك است ، واگر با دلو ومانند آن
آبيارى شود ، زكات آن بيست يك است واگر مقدارى از باران يا نهر يا رطوبت زمين
استفاده كند وبه همان مقدار از آبيارى با دلو ومانند آن استفاده نمايد ، زكات نصف آن ده
يك وزكات نصف ديگر آن بيست يك مىباشد يعنى از چهل قسمت سه قسمت آن را بابت
زكات بدهند .
مسأله 1876 - اگر گندم وجو وخرما وانگور ، هم از آب باران يا مانند آن مشروب
شود وهم از آب دلو يا مانند آن استفاده كند ، چنانچه طورى باشد كه بگويند با دلو مثلا
آبيارى شده نه باران زكات آن بيست يك است ، واگر بگويند با آب باران آبيارى شده نه
دلو مثلا زكات آن ده يك است .
مسأله 1877 - اگر شك كند كه آبيارى با آب باران شده يا آبيارى به دلو ، بيست
يك بر أو واجب مىشود .
مسأله 1878 - اگر گندم وجو وخرما وانگور با آب باران يا نهر مشروب شود وبه
آب دلو ومانند آن محتاج نباشد ولى مثلا با آب دلو هم آبيارى شود ، وآب دلو به زياد شدن
محصول كمك نكند زكات آن ده يك است ، واگر با دلو ومانند آن آبيارى شود وبه آب نهر
يا باران محتاج نباشد ولى با آب نهر يا باران هم مشروب شود وآنها به زياد شدن محصول كمك
نكنند ، زكات آن بيست يك است .
مسأله 1879 - اگر زراعتى را با دلو ومانند آن آبيارى كنند ودر زمينى كه پهلوى آن
است زراعتى كنند كه از رطوبت آن زمين استفاده نمايد ومحتاج به آبيارى نشود زكات زراعتى
كه با دلو آبيارى شده ، بيست يك وزكات زراعتى كه پهلوى آن است ، ده يك مىباشد .
مسأله 1880 - مخارجى را كه براي گندم وجو وخرما وانگور كرده است حتى
مقدارى از قيمت أسباب ولباس را كه به واسطه زراعت كم شده ، مىتواند از حاصل كسر
كند . وچنانچه پيش از كم كردن اينها به 288 من و 45 مثقال كم برسد ، بايد زكات باقي
مانده آن را بدهد .
مسأله 1881 - قيمت وقتي كه تخم را براي زراعت پاشيده مىتواند جزء مخارج
حساب نمايد .
مسأله 1882 - اگر زمين وأسباب زراعت يا يكى از اين دو ملك خود أو باشد ، نبايد
كرايه آنها را جزء مخارج حساب كند ، ونيز براي كارهائى كه خودش كرده يا ديگرى