( ( شرط هفتم ) ) آن كه وقت براي وضو ونماز كافى باشد .
( مسأله 286 ) هر گاه وقت بقدرى تنگ است كه اگر وضو بگيرد تمام
نماز يا مقدارى از آن بعد از وقت خوانده مىشود ، بايد تيمم كند ، ولى اگر براي وضو
وتيمم يك اندازه وقت لازم است بايد وضو بگيرد .
( مسأله 287 ) كسى كه در تنگى وقت نماز بايد تيمم كند ، اگر به قصد
قربت يا براي كار مستحبى مثل خواندن قرآن وضو بگيرد صحيح است ، واگر با علم
وعمد فقط براي خواندن آن نماز وضو بگيرد باطل است .
( ( شرط هشتم ) ) آن كه به قصد قربت يعنى براي خواست خداوند عالم وضو
بگيرد ، واگر براي خنك شدن يا به قصد ديگرى وضو بگيرد باطل است .
( مسأله 288 ) لازم نيست نيت وضو را به زبان بگويد يا از قلب خود
بگذراند بلكه اگر تمام افعال وضو بداعي امر خدا آورده شود كفايت مىكند .
( ( شرط نهم ) ) آن كه وضو را به ترتيبي كه گفته شد بجا آورد ، يعنى أول صورت
وبعد دست راست وبعد دست چپ را بشويد ، وبعد از آن سر وبعد پاها را مسح نمايد ،
وبايد بنابر احتياط واجب پاى چپ را بعد از پاى راست مسح كند . واگر به اين
ترتيب وضو نگيرد باطل است .
( ( شرط دهم ) ) آن كه كارهاى وضو را پشت سر هم انجام دهد .
( مسأله 289 ) اگر بين كارهاى وضو بقدرى فاصله شود كه وقتي
مىخواهد جائى را بشويد يا مسح كند رطوبت جاهائى كه پيش از آن شسته يا
مسح كرده خشك شده باشد ، وضو باطل است . واگر فقط رطوبت جائى كه جلوتر از
محلى است كه مىخواهد بشويد يا مسح كند خشك شده باشد ، مثلا موقعى كه
مىخواهد دست چپ را بشويد رطوبت دست راست خشك شده باشد وصورت تر
باشد ، وضويش صحيح است .
( مسأله 290 ) اگر كارهاى وضو را پشت سر هم بجا آورد ، ولى بواسطة
گرماى هوا يا حرارت زياد بدن ومانند اينها رطوبت جاهاى پيشين خشك شود
وضوى أو صحيح است .
( مسأله 291 ) راه رفتن در بين وضو اشكال ندارد ، پس اگر بعد از شستن
صورت ودستها چند قدم راه برود ، وبعد سر وپا را مسح كند وضوى أو صحيح است .