با دست ومانند آن آب را بر أعضاء وضو بريزد ، ووضو بگيرد وضويش صحيح است
وبا اين كيفيت اگر از ظرف طلا يا نقره وضو بگيرد وضوى أو صحيح است چه آب
ديگرى داشته يا نداشته باشد ، واگر در ظرف غصبى وضوى ارتماسى بگيرد ، وضوى
أو باطل است چه آب ديگرى داشته باشد يا نه ، واما اگر در ظرف طلا ونقره وضوى
ارتماسى بگيرد صحت آن محل اشكال است .
( مسأله 280 ) حوضي كه مثلا يك آجر يا يك سنگ آب غصبى است ، در
صورتي كه برداشتن آب در عرف تصرف در آن آجر يا سنگ نباشد اشكالى ندارد
ودر صورتي كه تصرف باشد برداشتن آب حرام ولى وضو صحيح است .
( مسأله 281 ) اگر در صحن يكى از امامان يا امامزادگان كه سابقا
قبرستان بوده حوض يا نهرى بسازند ، چنانچه انسان نداند كه زمين صحن را براي قبرستان
وقف كردهاند . وضو گرفتن در آن حوض ونهر اشكال ندارد .
( ( شرط ششم ) ) آن كه أعضاء وضو موقع شستن ومسح كردن پاك باشد .
( مسأله 282 ) اگر پيش از تمام شدن وضو جائى را كه شسته يا مسح كرده
نجس شود ، وضو صحيح است .
( مسأله 283 ) اگر غير از أعضاء وضو جائى از بدن نجس باشد وضو صحيح
است . ولى اگر مخرج را از بول يا غائط تطهير نكرده باشد احتياط مستحب آنست كه
أول آن را تطهير كند وبعد وضو بگيرد .
( مسأله 284 ) اگر يكى از أعضاء وضو نجس باشد وبعد از وضو شك كند
كه پيش از وضو آنجا را آب كشيده يا نه ، چنانچه در موقع وضو ملتفت پاك بودن
ونجس بودن آنجا نبوده وضو باطل است ، واگر مىداند ملتفت بوده يا شك دارد كه
ملتفت بوده يا نه وضو صحيح است ، ودر هر صورت جائى را كه نجس بوده بايد آب
بكشد .
( مسأله 285 ) اگر در صورت يا دستها بريدگى يا زخمى است كه خون آن
بند نمىآيد ، وآب براي آن ضرر ندارد ، بايد بعد از شستن اجزاء صحيحه آن عضو با
رعايت ترتيب موضع زخم يا بريدگى را در آب كر يا جارى فرو برد ، وقدرى فشار
دهد كه خون بند بيايد ، وانگشت خود را روى زخم يا بريدگى در زير آب از بالا به
پائين بكشد تا آب بر آن جارى شود ووضو صحيح است .