احكام طلاق ( مسأله 2507 ) مردى كه زن خود را طلاق مىدهد ، بايد بالغ وعاقل
باشد وبه اختيار خود طلاق دهد واگر أو را مجبور كنند كه زنش را طلاق دهد
طلاق باطل است ونيز بايد قصد طلاق داشته باشد ، پس اگر صيغه طلاق را مثلا
به شوخى بگويد صحيح نيست .
( مسأله 2508 ) زن بايد در وقت طلاق از خون حيض ونفاس پاك
باشد وشوهرش در آن پاكى با أو نزديكى نكرده باشد وتفصيل اين دو شرط
در مسائل آينده گفته مىشود .
( مسأله 2509 ) طلاق دادن زن در حال حيض يا نفاس در سه صورت
صحيح است :
( أول ) آن كه شوهرش بعد از ازدواج با أو نزديكى نكرده باشد .
( دوم ) معلوم باشد آبستن است واگر معلوم نباشد وشوهر در حال حيض
طلاقش بدهد ، بعد بفهمد آبستن بوده ، احتياط واجب آنست كه دوباره أو را طلاق
دهد .
( سوم ) مرد بواسطة غائب بودن يا حبس بودن نتواند بفهمد كه زن از
خون حيض ونفاس پاك است يا نه .