احكام حواله دادن ( مسأله 2298 ) اگر انسان طلبكار خود را حواله بدهد كه طلب خود را از
ديگرى بگيرد وطلبكار قبول نمايد ، بعد از آن كه حواله با شرائطى كه بعدا گفته
مىشود درست شد ، كسى كه به أو حواله شده بدهكار مىشود ، وديگر طلبكار
نمىتواند طلبي را كه دارد از بدهكار أولى مطالبه نمايد .
( مسأله 2299 ) بدهكار وطلبكار بايد مكلف وعاقل باشند وكسى آنها
را مجبور نكرده باشد ونيز بايد سفيه نباشند ، يعنى مال خود را در كارهاى بيهوده
مصرف نكنند . ومعتبر است نيز بدهكار وطلبكار مفلس نباشند بلى اگر حواله بر
شخص برئ باشد حواله دهنده اگر چه مفلس باشد اشكال ندارد .
( مسأله 2300 ) حواله دادن بر كسى كه بدهكار نيست ، در صورتي صحيح
است كه أو قبول نمايد ونيز اگر انسان بخواهد به كسى كه جنسي بدهكار است ،
جنس ديگر حواله دهد مثلا به كسى كه جو بدهكار است گندم حواله دهد ، تا أو
قبول نكند حواله صحيح نيست .
( مسأله 2301 ) موقعى كه انسان حواله مىدهد بايد بدهكار باشد پس
اگر بخواهد از كسى قرض كند ، تا وقتي از أو قرض نكرده بنابر احتياط واجب
نمىتواند أو را به كسى حواله دهد كه آنچه را بعدا قرض مىدهد از آن كس بگيرد .