اذان لازم نيست .
( مسأله 946 ) اگر در بين اذان يا اقامه پيش از آن كه قسمتى را بگويد
شك كند كه قسمت پيش از آن را گفته يا نه ، بايد قسمتى را كه در گفتن آن شك
كرده بگويد ، ولى اگر در حال گفتن قسمتى از اذان يا اقامه شك كند كه آنچه
پيش از آنست گفته يا نه ، گفتن آن لازم نيست .
( مسأله 947 ) مستحب است انسان در موقع اذان گفتن ، رو به قبله بايستد ،
وبا وضو يا غسل باشد ، ودستها را به گوش بگذارد ، وصدا را بلند نمايد وبكشد ،
وبين جملههاى اذان كمي فاصله دهد ، وبين آنها حرف نزند .
( مسأله 948 ) مستحب است بدن انسان در موقع گفتن اقامه آرام باشد وآن
را از اذان آهستهتر بگويد ، وجملههاى آن را به هم نچسباند ، ولى باندازهاى كه بين
جملههاى اذان فاصله مىدهد بين جملههاى اقامه فاصله ندهد .
( مسأله 949 ) مستحب است بين اذان واقامه يك قدم بردارد ، يا قدرى
بنشيند ، يا سجده كند ، يا ذكر بگويد ، يا دعا بخواند ، يا قدرى ساكت باشد ، يا
حرفى بزند يا دو ركعت نماز بخواند ، ولى حرف زدن بين اذان واقامه نماز صبح
ونماز خواندن بين اذان واقامه نماز مغرب مستحب نيست .
( مسأله 950 ) مستحب است كسى را كه براي گفتن اذان معين مىكنند
عادل ووقت شناس وصدايش بلند باشد ، واذان را در جاى بلند بگويد .