( مسأله 850 ) اگر مرد غير از لباس ابريشمى خالص يا طلاباف ، لباس
ديگرى نداشته باشد ، چنانچه در پوشيدن لباس ناچار نباشد ، بايد بدستورى كه براي
برهنگان گفته شد نماز بخواند .
( مسأله 851 ) اگر چيزى ندارد كه در نماز عورت خود را با آن بپوشاند ،
واجب است اگر چه به كرايه يا خريدارى باشد ، تهيه نمايد . ولى اگر تهيه آن بقدرى
پول لازم دارد كه نسبت به دارائى أو زياد است ، يا طورى است كه اگر پول را
به مصرف لباس برساند ، به حال أو ضرر دارد بايد بدستورى كه براي برهنگان گفته شد
نماز بخواند .
( مسأله 852 ) كسى كه لباس ندارد ، اگر ديگرى لباس به أو ببخشد يا
عارية بدهد ، چنانچه قبول كردن آن براي أو مشقت نداشته باشد بايد قبول كند ،
بلكه اگر عارية كردن يا طلب بخشش براي أو سخت نيست ، بايد از كسى كه لباس
دارد ، طلب بخشش يا عارية نمايد .
( مسأله 853 ) پوشيدن لباسى كه پارچه يا رنگ يا دوخت آن براي كسى
كه مىخواهد آن را بپوشد معمول نيست ، مثل آن كه أهل علم لباس نظامى بپوشد ، در
صورتي كه موجب هتك حرمت باشد حرام است ، واگر با آن لباس نماز بخواند
وساترش فقط آن باشد ، بعيد نيست نمازش باطل شود .
( مسأله 854 ) اگر مرد لباس زنانه وزن لباس مردانه بپوشد ، در صورتي كه
زي خود قرار دهد بنابر احتياط حرام است ولى نماز خواندن با آن حكم مسأله سابقه
را دارد .
( مسأله 855 ) كسى كه بايد خوابيده نماز بخواند ، اگر لحافش از اجزاء
حيوان حرام گوشت باشد ، نماز در آن جائز نيست هر چند برهنه نباشد ، واگر نجس
يا ابريشم باشد ، در صورتي كه پوشيدن بر آن صدق كند ، نماز در آن نيز جائز نيست .
ولى مجرد روى خود كشيدن آن عيبى ندارد وضرر به نماز نمىرساند ، واما تشك
به هر حال عيب ندارد ، مگر اين كه مقدارى از آن را به خود بپيچد كه در عرف پوشيدن گفته
شود ، در اين صورت حكم آن حكم لحاف است .