( مسأله 817 ) اگر خونى در بدن يا لباس خود ببيند ويقين كند كه از
خونهاى نجس نيست ، مثلا يقين كند كه خون پشه است ، چنانچه بعد از نماز بفهمد
از خونهائى بوده كه نمىشود با آن نماز خواند ، نمازش صحيح است .
( مسأله 818 ) اگر يقين كند خونى كه در بدن يا لباس أو است خون
نجسى است كه نماز با آن صحيح است ، مثلا يقين كند خون زخم ودمل است
چنانچه بعد از نماز بفهمد خونى بوده كه نماز با آن باطل است ، نمازش صحيح است .
( مسأله 819 ) اگر نجس بودن چيزى را فراموش كند وبدن يا لباسش با
رطوبت به آن برسد ، ودر حال فراموشى نماز بخواند وبعد از نماز يادش بيايد نمازش
صحيح است . ولى اگر بدنش با رطوبت به چيزى كه نجس بودن آن را فراموش
كرده برسد بدون اين كه خود را آب بكشد ، غسل كند ونماز بخواند غسل
ونمازش باطل است . مگر اين كه طورى باشد كه به غسل نمودن ، بدن نيز
پاك شود ، ونيز اگر جائى از أعضاء وضو با رطوبت به چيزى كه نجس بودن آن را
فراموش كرده برسد وپيش از آن كه آنجا را آب بكشد ، وضو بگيرد ونماز بخواند ،
وضو ونمازش باطل مىباشد ، مگر اين كه طورى باشد كه به وضو گرفتن أعضاء وضو نيز پاك شود .
( مسأله 820 ) كسى كه يك لباس دارد ، اگر بدن ولباسش نجس شود
وبه اندازه آب كشيدن يكى از آنها آب داشته باشد ، أولى اين است كه بدن را آب
كشيده وبا لباس نجس نماز بخواند وجائز نيست كه لباس را آب كشيده وبا بدن
نجس نماز بخواند ، ولى در صورتي كه نجاست يكى از آنها بيشتر باشد لازم است
آن را آب بكشد .
( مسأله 821 ) كسى كه غير از لباس نجس ، لباس ديگرى ندارد ، بايد با
لباس نجس نماز بخواند ونمازش صحيح است .
( مسأله 822 ) كسى كه دو لباس دارد ، اگر بداند يكى از آنها نجس
است ونداند كدام يك آنها است ، چنانچه وقت دارد ، بايد با هر دو لباس نماز
بخواند مثلا اگر مىخواهد نماز ظهر وعصر بخواند بايد با هر كدام يك نماز ظهر
ويك نماز عصر بخواند ، ولى اگر وقت تنگ است ، با هر كدام نماز بخواند كافى است .