مسأله 334 - اگر زخم يا دمل يا شكستگى در صورت يا دستها باشد
وبشود روى آن را باز كرد ، چنانچه ريختن آب روى آن ضرر دارد وكشيدن دست تر
ضرر ندارد كشيدن دست تر روى آن كافى است وپارچه گذاردن ودست روى آن
كشيدن لازم نيست اگر چه احتياطا خوب است .
مسأله 335 - اگر نمىشود روى زخم را باز كرد ولى زخم وچيزى كه روى
آن گذاشته ، پاك است ورساندن آب به زخم ممكن است وضرر هم ندارد ، بايد آب را
به روى زخم برساند . واگر زخم يا چيزى كه روى آن گذاشته نجس است ، چنانچه آب
كشيدن آن ورساندن آب به روى زخم ممكن باشد ، بايد آن را آب بكشد وموقع وضوء
آب را به زخم برساند ، ودر صورتي كه آب براي زخم ضرر دارد ، يا آن كه رساندن آب
به روى زخم ممكن نيست ، يا زخم نجس است ونمىشود آن را آب كشيد ، بايد أطراف
زخم را بشويد واگر جبيره پاك است ، روى آن مسح كند واگر جبيره نجس است ،
يا نمىشود روى آن را دست تر كشيد مثلا دوائى است كه بدست مىچسبد ، پارچه
پاكى را بطورى كه به بستن ومانند آن جزء جبيره حساب شود ، روى آن قرار دهد
ودست تر روى آن بكشد ، واگر تمام محل تيمم يا بعض آن بي مانع باشد - واگر
مواضع تيمم پوشيده باشد وضوى جبيرهاى كافى است وتيمم جبيرهاى لازم نيست .
مسأله 336 - اگر جبيره تمام صورت يا تمام يكى از دستها يا تمام هر دو
دست را گرفته باشد ، بايد وضوى جبيرهاى بگيرد وبنابر احتياط واجب اگر تمام يا
بعض مواضع تيمم پوشيده نيست تيمم هم بنمايد .
مسأله 337 - اگر جبيره تمام أعضاء وضو را گرفته باشد ، بنابر احتياط
واجب بايد وضوى جبيرهاى بگيرد وتيمم هم بنمايد .
مسأله 338 - كسى كه در كف دست وانگشتها جبيره دارد ودر موقع وضو
دست روى آن كشيده است ، بايد سر وپاها را با همان رطوبت مسح كند .
مسأله 339 - اگر جبيره تمام پهناى روى پا را گرفته ولى مقدارى از طرف
انگشتان ومقدارى از طرف بالاى پا باز است ، بايد جاهائى كه باز است روى پا را
وجائى كه جبيره است روى جبيره را مسح كند .