كه با شهوت بوده يا نه ، يا بعد از بيرون آمدن ، بدن سست شده يا نه ، چنانچه پيش از
بيرون آمدن آن آب ، وضو داشته احتياط مستحب آنست كه غسل كند ووضو لازم
نيست واگر وضو نداشته غسل واجب نيست واحتياط مستحب است ، وواجب است
وضو بگيرد واگر بداند آنچه خارج شده يا بول است يا منى وقبلا وضو داشته بايد
جمع بين غسل ووضو نمايد واگر وضو نداشته غسل لازم نيست ووضو كافى است .
مسأله 354 - مستحب است انسان بعد از بيرون آمدن منى بول كند . واگر
بول نكند وبعد از غسل رطوبتى از أو بيرون آيد ، كه نداند منى است يا رطوبت ديگر ،
حكم منى دارد .
مسأله 355 - اگر انسان جماع كند وبه اندازه ختنه گاه يا بيشتر داخل شود -
در زن باشد يا در مرد ، در قبل باشد يا در دبر ، بالغ باشند يا نا بالغ - هر دو جنب
مىشوند . اگر چه منى هم بيرون نيايد .
مسأله 356 - اگر شك كند كه به مقدار ختنه گاه داخل شده يا نه ، غسل
بر أو واجب نيست .
مسأله 357 - اگر نعوذ بالله حيواني را وطئ كند ، يعنى با أو نزديكى نمايد
ومنى از أو بيرون آيد غسل تنها كافى است واگر منى بيرون نيايد ، چنانچه پيش از
وطئ وضو داشته باز هم غسل تنها كافيست واگر وضو نداشته احتياط واجب آنست
كه غسل كند ووضو هم بگيرد .
مسأله 358 - اگر منى از جاى خود حركت كند وبيرون نيايد ، يا انسان
شك كند كه منى از أو بيرون آمده يا نه ، غسل بر أو واجب نيست .
مسأله 359 - كسى كه نمىتواند غسل كند ولى تيمم برايش ممكن است ، بعد
از داخل شدن وقت نماز هم مىتواند با عيال خود نزديكى كند .
مسأله 360 - اگر در لباس خود منى ببيند وبداند كه از خود أو است وبراي
آن غسل نكرده ، بايد غسل كند ونمازهائى را كه يقين دارد وبعد از بيرون آمدن منى
خوانده قضا كند ، ولى نمازهائى را كه احتمال مىدهد ، بعد از بيرون آمدن آن منى
خوانده ، لازم نيست قضا نمايد .