چهارم - وقت فرستادن سگ نام خدا را ببرد واگر عمدا نام خدا را نبرد ، آن
شكار حرام است ولى اگر فراموش كند اشكال ندارد .
پنجم - شكار بواسطة زخمى كه از دندان سگ پيدا كرده بميرد پس اگر سگ
شكار را خفه كند ، يا شكار از دويدن يا ترس بميرد حلال نيست .
ششم - كسى كه سگ را فرستاده ، وقتي برسد كه حيوان مرده باشد ، يا اگر زنده
است به اندازه سر بريدن آن وقت نباشد وچنانچه وقتي برسد كه به اندازه سر بريدن وقت
باشد وسر حيوان را نبرد تا بميرد حلال نيست .
مسأله 2619 - كسى كه سگ را فرستاده اگر وقتي برسد كه بتواند سر حيوان
را ببرد ، چنانچه مثلا بواسطة بيرون آوردن كار دو مانند آن وقت بگذرد وآن حيوان بميرد
حلال است ، ولى اگر چيزى همراه أو نباشد كه با آن سر حيوان را ببرد وحيوان بميرد
احتياط واجب آنست كه از خوردن آن خوددارى كنند .
مسأله 2620 - اگر چند سگ را بفرستند وبا هم حيواني را شكار كنند
چنانچه همه آنها داراى شرائطى كه در مسأله ( 2618 ) گفته شد بودهاند شكار حلال
است واگر يكى از آنها داراى شرائط نبوده ، شكار حرام است .
مسأله 2621 - اگر سگ را براي شكار حيواني بفرستد وآن سگ حيوان
ديگرى را شكار كند ، آن شكار حلال وپاك است . ونيز اگر آن حيوان را با حيوان
ديگرى شكار كند ، هر دوى آنها حلال وپاك مىباشند .
مسأله 2622 - اگر چند نفر با هم سگ را بفرستند ويكى از آنان كافر باشد
آن شكار حرام است ، واگر همه مسلمان باشند ويكى از آنان عمدا نام خدا را نبرد ،
بنابر احتياط لازم آن شكار حرام است .
مسأله 2623 - اگر باز يا حيوان ديگرى غير سگ شكارى حيواني را شكار
كند آن شكار حلال نيست ولى اگر وقتي برسند كه حيوان زنده باشد وبه دستوري كه
در شرع معين شده سر آن را ببرند حلال است .
صيد ما هي مسأله 2624 - اگر ما هي فلس دار را زنده از آب بگيرند وبيرون آب جان