مسأله 1194 - هر گاه كثير الشك در بجا آوردن چيزى شك كند ، بايد
بنا بگذارد كه آن را بجا آورده مگر اين كه اگر آن را بجا آورده باشد نماز باطل باشد كه
در اين صورت ، بايد بنا بگذارد كه آن را انجام نداده ، مثلا اگر شك كند كه يك ركوع
كرده يا بيشتر ، چون با زياد شدن ركوع نماز باطل است بايد بنا بگذارد كه بيشتر از يك
ركوع نكرده است .
مسأله 1195 - كسى كه در يك چيز نماز زياد شك مىكند ، چنانچه
در چيزهاى ديگر نماز شك كند ، بايد بدستور آن رفتار نمايد مثلا كسى كه زياد شك
مىكند سجده كرده يا نه اگر در بجا آوردن ركوع شك كند ، بايد بدستور آن عمل
نمايد يعنى : اگر ايستاده ركوع را بجا آورد ، واگر به سجده رفته اعتنا نكند .
مسأله 1196 - كسى كه در نماز مخصوصى مثلا در نماز ظهر زياد شك
مىكند اگر در نماز ديگر مثلا در نماز عصر شك كند ، بايد بدستور شك رفتار نمايد .
مسأله 1197 - كسى كه وقتي در جاى مخصوصى نماز مىخواند ، زياد شك
مىكند ، اگر در غير آنجا نماز بخواند وشكى براي أو پيش آيد ، بايد بدستور شك عمل
نمايد .
مسأله 1198 - اگر انسان شك كند كه كثير الشك شده يا نه ، بايد بدستور
شك عمل نمايد . وكثير الشك تا وقتي يقين نكند كه به حال معمول مردم برگشته بايد
به شك خود اعتنا نكند .
مسأله 1199 - كسى كه زياد شك مىكند اگر شك كند ركنى را بجا آورده
يا نه واعتنا نكند بعد يادش بيايد كه آن را بجا نياورده ، چنانچه مشغول ركن بعد نشده ،
بايد آن را بجا آورد واگر مشغول ركن بعد شده نماز باطل است ، مثلا اگر شك كند
ركوع كرده يا نه واعتنا نكند ، چنانچه پيش از سجده دوم يادش بيايد كه ركوع نكرده
بايد ركوع كند ونماز را تمام نمايد واحتياط مستحب آنست كه نماز را دوباره بخواند
واگر در سجده دوم يادش بيايد ، نمازش باطل است .
مسأله 1200 - كسى كه زياد شك مىكند ، اگر شك كند چيزى را كه ركن
نيست بجا آورده يا نه واعتنا نكند وبعد يادش بيايد كه آن را بجا نياورده ، چنانچه از