بگيرد .
شكهائى كه نبايد به آنها اعتنا كرد
مسأله 1176 - شكهائى كه نبايد به آنها اعتنا كرد از اين قرار است :
أول - شك در چيزى كه محل بجا آوردن آن گذشته است . دوم - شك بعد از سلام
نماز . سوم - شك بعد از گذشتن وقت نماز . چهارم - شك كثير الشك پنجم -
شك امام ومأموم . ششم - شك در نماز مستحبى .
1 - شك در چيزى كه محل آن گذشته است .
مسأله 1177 - اگر در بين نماز شك كند كه يكى از كارهاى واجب آن را
انجام داده يا نه . مثلا شك كند كه حمد خوانده يا نه ، چنانچه مشغول كارى كه
بعد از آن است نشده ، بايد آنچه را كه در انجام آن شك كرده بجا آورد واگر مشغول
كارى كه بعد از آن است شده ، به شك خود اعتنا نكند .
مسأله 1178 - اگر در بين خواندن آيهاى شك كند كه آية پيش را خوانده
يا نه يا وقتي آخر آية را مىخواند شك كند كه أول آن را خوانده يا نه به شك خود
اعتنا نكند .
مسأله 1179 - اگر بعد از ركوع يا سجود شك كند كه كارهاى واجب
آن ، مانند ذكر وآرام بودن بدن را انجام داده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند .
مسأله 1180 - اگر در حالي كه به سجده مىرود شك كند كه ركوع كرده
يا نه ، يا شك كند كه بعد از ركوع ايستاده يا نه ، به شك خود اعتنا نكند .
مسأله 1181 - اگر در حال برخاستن شك كند كه سجده را بجا آورده يا
نه بايد برگردد وبجا آورد ، واگر شك كند تشهد را بجا آورده يا نه احتياطا به قصد
رجاء بجا آورد .
مسأله 1182 - كسى كه نشسته يا خوابيده نماز مىخواند ، اگر موقعى كه
حمد يا تسبيحات مىخواند ، شك كند كه سجده يا تشهد را بجا آورده يا نه ، بايد
به شك خود اعتنا نكند . واگر پيش از آن كه مشغول حمد يا تسبيحات شود ، شك كند
كه سجده يا تشهد را بجا آورده يا نه ، بايد بجا آورد .