مسأله 2666 - اگر نذر كند روزه بگيرد ولى وقت ومقدار آن را معين نكند
چنانچه يك روز روزه بگيرد كافى است واگر نذر كند نماز بخواند ومقدار
وخصوصيات آن را معين نكند ، اگر يك نماز دو ركعتي بخواند كفايت مىكند
واگر نذر كند صدقه بدهد وجنس ومقدار آن را معين نكند اگر چيزى بدهد كه
بگويند صدقه داده ، به نذر عمل كرده است واگر نذر كند كارى براي خدا به جا
آورد ، در صورتي كه يك نماز بخواند يا يك روز روزه بگيرد ، يا چيزى صدقه
بدهد ، نذر خود را انجام داده است .
مسأله 2667 - اگر نذر كند روز معينى را روزه بگيرد ، نمىتواند در آن روز
مسافرت كند واگر به واسطه مسافرت روزه نگيرد بايد گذشته از قضاى آن روز
كفاره هم بدهد ، ولى اگر ناچار شود مسافرت كند يا عذر ديگرى مثل مرض يا
حيض براي أو پيش آيد قضاى تنها كافى است .
مسأله 2668 - اگر انسان از روى اختيار به نذر خود عمل نكند ، بايد كفاره
بدهد يعنى يك بنده آزاد كند يا به شصت فقير طعام دهد يا دو ماه پى در پى روزه
بگيرد .
مسأله 2669 - اگر نذر كند كه تا وقت معينى عملي را ترك كند ، بعد از
گذشتن آن وقت مىتواند آن عمل را به جا آورد واگر پيش از گذشتن وقت از
روى فراموشى يا ناچارى انجام دهد ، چيزى بر أو واجب نيست ولى باز هم لازم
است كه تا آن وقت آن عمل را به جا نياورد وچنانچه دوباره پيش از رسيدن آن
وقت بدون عذر آن عمل را انجام دهد ، بايد به مقدارى كه در مسأله پيش گفته شد
كفاره بدهد .
مسأله 2670 - كسى كه نذر كرده عملي را ترك كند ووقتي براي آن معين
نكرده است . اگر از روى فراموشى ، يا ناچارى ، يا ندانستن موضوع ، آن عمل را
انجام دهد كفاره بر أو واجب نيست ولى چنانچه از روى اختيار آن را به جا آورد
در صورتي كه نذر أو به يك نذر برگردد به اين معنى كه ترك عمل را يك واحد
اعتبار كرده وآن را نذر كرده است ، براي هر دفعه أول بايد كفاره بدهد وبعد از آن