أول : بچه از زنى كه زايمان كرده وشير در پستانش به خاطر زايمان جمع شده
وزنده است شير بخورد ، پس اگر از پستان زنى كه مرده است شير بخورد فايده
ندارد .
دوم : شير آن زن از حرام نباشد ، پس اگر شير بچهاى را كه از زنا به دنيا آمده به
بچه ديگر بدهند ، بواسطة آن شير ، بچه به كسى محرم نمىشود .
سوم : بچه شير را از پستان بمكد ، پس اگر شير را در گلوى أو بريزند نتيجة
ندارد .
چهارم : شير ، خالص وبا چيز ديگر مخلوط نباشد مگر آنچه با شير مخلوط شده به قدرى كم باشد كه چيزى به حساب نيايد ( مستهلك شود ) .
پنجم : شير از يك شوهر باشد . پس اگر زن شير دهى را طلاق دهند ، بعد شوهر
ديگرى كند واز أو آبستن شود وتا موقع زاييدن ، شيرى كه از شوهر أول داشته باقي
باشد ومثلا هشت دفعه پيش از زاييدن از شير شوهر أول وهفت دفعه بعد از زاييدن
از شير شوهر دوم به بچهاى بدهد ، آن بچه به كسى محرم نمىشود .
ششم : بچه بواسطة مرض شير را قى نكند واگر قى كند ، بنابر احتياط واجب
كساني كه بواسطة شير خوردن به آن بچه محرم مىشوند ، بايد با أو ازدواج نكنند
ونگاه محرمانه هم به أو ننمايند .
هفتم : پانزده مرتبه ، يا يك شبانه روز بطورى كه در مسأله بعد گفته مىشود
شير سير بخورد يا مقدارى شير به أو بدهند كه بگويند از آن شير استخوانش محكم
شده وگوشت در بدنش روييده است ، بلكه اگر ده مرتبه هم به أو شير دهند ،
احتياط مستحب آن است كساني كه بواسطة شير خوردن أو به أو محرم مىشوند ،
با أو ازدواج نكنند ونگاه محرمانه هم به أو ننمايند .
هشتم : دو سال بچه تمام نشده باشد واگر بعد از تمام شدن دو سال ، أو را شير
دهند به كسى محرم نمىشود ، بلكه اگر مثلا پيش از تمام شدن دو سال ، چهارده
مرتبه وبعد از آن ، يك مرتبه شير بخورد ، به كسى محرم نمىشود ، ولى چنانچه از
توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 457
مساهمون: الشيخ محمد علي الأراكي
ص٤٥٧