كه براي أو آوردهاند نجس است اشكال ندارد .
دوم : كسى كه چيزى در اختيار أو است بگويد آن چيز نجس است ، مثلا
همسر انسان يا نوكر يا كلفت بگويد ، ظرف يا چيز ديگرى كه در اختيار أو است
نجس مىباشد .
سوم : آن كه دو مرد عادل بگويند چيزى نجس است ونيز اگر يك نفر عادل
هم بگويد چيزى نجس است ، بنا بر احتياط واجب بايد از آن چيز اجتناب كرد .
مسأله 121 - اگر بواسطة ندانستن مسأله ، نجس بودن وپاك بودن چيزى را
نداند مثلا نداند عرق جنب از حرام پاك است يا نه ، بايد مسأله را بپرسد ، ولى
اگر با اين كه مسأله را مىداند ، چيزى را شك كند پاك است يا نه ، مثلا شك
كند آن چيز خون است يا نه ، يا نداند كه خون پشه است يا خون انسان ، پاك
مىباشد .
مسأله 122 - چيز نجسى كه انسان شك دارد پاك شده يا نه ، نجس است
وچيز پاك را اگر شك كند ، نجس شده يا نه ، پاك است واگر هم بتواند نجس
بودن يا پاك بودن آن را بفهمد لازم نيست وارسى كند .
مسأله 123 - اگر بداند يكى از دو ظرف يا دو لباسى كه از هر دوى آنها
استفاده مىكند نجس شده ونداند كدام است بايد از هر دو اجتناب كند ، ولى
اگر مثلا نمىداند لباس خودش نجس شده يا لباسى كه هيچ از آن استفاده
نمىكند ومال ديگرى است ، از لباس خودش هم لازم نيست اجتناب كند .
راه نجس شدن چيزهاى پاك
مسأله 124 - اگر چيز پاك به چيز نجس برسد وهر دو يا يكى از آنها بطورى
تر باشد كه ترى يكى به ديگرى برسد ، چيز پاك نجس مىشود . واگر ترى به
قدرى كم باشد كه به ديگرى نرسد ، چيزى كه پاك بوده نجس نمىشود .