مراتب ديگر ، نتواند از معصيت بطور كلى ويا بيش از اين مقدار جلوگيرى كند .
مسأله 2875 - مرتبه دوم از امر به معروف ونهى از منكر ، امر ونهى به زبان
است ، پس با احتمال تأثير وحصول شرايط گذشته ، واجب است أهل معصيت را
نهى كنند ، وتارك واجب را امر كنند به آوردن واجب .
مسأله 2876 - اگر احتمال بدهد كه با موعظه ونصيحت ، معصيت كار ترك
مىكند معصيت را ، لازم است اكتفا به آن ، ونبايد از آن تجاوز كند .
مسأله 2877 - اگر مىداند كه نصيحت تأثير ندارد ، واجب است با احتمال
تأثير امر ونهى الزامي كند ، واگر تأثير نمىكند مگر با تشديد در گفتار وتهديد بر
مخالفت ، لازم است لكن بايد از دروغ ومعصيت ديگر احتراز شود .
مسأله 2878 - جايز نيست براي جلوگيرى از معصيت ، ارتكاب معصيت مثل
فحش ودروغ واهانت ، مگر آن كه معصيت ، از چيزهايى باشد كه مورد اهتمام
شارع مقدس باشد وراضى نباشد به آن به هيچ وجه ، مثل قتل نفس محترمه ، در
اين صورت بايد جلوگيرى كند به هر نحو كه ممكن است .
مسأله 2879 - اگر عاصى ترك معصيت نمىكند مگر به جمع ما بين مرتبه أولى
وثانيه از انكار ، واجب است جمع به اين كه هم از أو اعراض كند ، وترك
معاشرت نمايد وبا چهره عبوس با أو ملاقاة كند ، وهم أو را امر به معروف كند
لفظا ونهى كند لفطا .
مسأله 2880 - مرتبه سوم توسل به زور وجبر است ، پس اگر بداند يا اطمينان
داشته باشد كه ترك منكر نمىكند يا واجب را بجا نمىآورد مگر با اعمال زور
وجبر ، واجب است لكن بايد تجاوز از قدر لازم نكند .
مسأله 2881 - اگر ممكن شود جلوگيرى از معصيت به اين كه بين شخص
ومعصيت حائل شود وبا اين نحو مانع از معصيت شود ، لازم است اقتصار به آن
اگر محذور آن كمتر از چيزهاى ديگر باشد .