( 470 ) كسى را كه در حال حيض يا در حال جنابت مرده ، لازم نيست غسل
حيض يا غسل جنابت بدهند ، بلكه همان غسل ميت براي أو كافى است ولى بنابر
احتياط موقع غسل دادن نيت غسل جنابت ويا حيض را نيز بنمايند .
( 471 ) اگر آب پيدا نشود ، يا استعمال آن مانعى داشته باشد بايد بنا بر احتياط
واجب ميت را سه تيمم بدهند وتيمم أول را به قصد ما في الذمة انجام دهند . واما
اگر آب هست ولى فقط براي يك غسل كافى است مسأله دو صورت دارد :
أول : آن كه آب طورى است كه فقط در غسل معينى قابل استفاده است .
دوم : آن كه غسل معين نيست .
اگر غسل معين است ، مثل اين كه آب مخلوط با سدر يا كافور شده باشد ، در اين
صورت آن آب را در غسل مربوط به خودش استفاده مىكنند وبه جاى دو غسل
ديگر ميت را تيمم مىدهند ودر اين اعمال ترتيب معتبر در غسل ميت را رعايت
مىكنند .
اما اگر غسل معين نباشد مثل اين كه آب خالص است وسدر وكافور هم موجود
است ، بنا بر أحوط در اين صورت قدرى سدر با آب مخلوط مىكنند به طورى كه
مضاف نشود وبا آن غسل أول را به قصد وظيفة فعليه انجام مىدهند وسپس ميت
را بدل از دو غسل بعدى دو تيمم مىدهند .
( 472 ) اگر به علت نبودن آب ، ميت را تيمم دهند وبعد از آن آب پيدا شود ،
در صورتي كه خوفي بر ميت در تأخير دفن نيست بايد آن را غسل بدهند وحنوط
وكفن كنند ، واگر نماز بر أو خوانده اند بنا بر أحوط دوباره بخوانند .
( 473 ) كسى كه ميت را تيمم مىدهد بنا بر اظهر بايد دست خود را به زمين زده
وبه صورت وپشت دست هاى ميت بكشد به اين ترتيب كه در صورت امكان
ونبودن مشكل ، ميت را بايد بنشاند وپشت سر أو قرار گرفته وأو را تيمم بدهد ، ولى
احتياط در اين است كه با دست خود ميت نيز أو را تيمم بدهند .