ترى نبود از دست ها رطوبت مىگيرد .
( 258 ) هر گاه به سبب گرمى هوا يا جهات ديگر هيچ رطوبتى در اعضا براي
مسح باقي نمىماند ، بنا بر احتياط واجب هم با آب خارج مسح كند وهم بعد از
وضو تيمم كند .
( 259 ) اگر رطوبت كف دست فقط به اندازه مسح سر باشد ، احتياط واجب آن
است كه سر را با همان رطوبت مسح كند ، وبراي مسح پاها از اعضاى ديگر وضو
رطوبت بگيرد ، وبنا بر احتياط واجب بايد أول از ترى موى ريش وابرو كمك بگيرد
واگر در آنها ترى نبود از دست ها رطوبت بگيرد .
( 260 ) مسح كردن از روى جوراب وكفش باطل است ولى اگر به سبب سرماى
شديد يا ترس از دزد ودرنده ومانند اينها نتواند كفش يا جوراب را بيرون آورد ،
مسح كردن بر آنها اشكال ندارد ، واگر روى كفش نجس باشد بايد چيز پاكى بر آن
بيندازد وبر آن چيز مسح كند واحتياطا تيمم هم بنمايد .
( 261 ) اگر روى پا نجس باشد ونتواند براي مسح ، آن را آب بكشد ، اگر جبيره
ممكن نباشد بايد تيمم نمايد . واگر جبيره ممكن بود بايد هم وضوى جبيره اى
بگيرد وهم تيمم كند بنا بر أحوط .
( 262 ) تكرار مسح موجب بطلان وضو نيست خصوصا اگر براي رعايت
احتياط باشد ، مگر آن كه از روى تشريع يا وسوسه باشد .
وضوى ارتماسى
( 263 ) وضوى ارتماسى آن است كه انسان صورت ودست ها را به قصد وضو
در آب داخل كند يا آنها را بعد از اين كه در آب فرو برد ، به قصد وضو بيرون آورد .
واگر موقعى كه دست ها را در آب فرو مىبرد نيت وضو كند وتا وقتي كه آنها را از آب
بيرون مىآورد وريزش آب تمام مىشود به قصد وضو باشد ، وضوى أو صحيح
است ، ونيز اگر موقع بيرون آوردن از آب قصد وضو كند وتا وقتي كه ريزش آب
تمام مىشود به قصد وضو باشد وضوى أو صحيح مىباشد .