" به موارد ذيل توجه شود "
الف : كليه جملاتى كه در آن " بايد " ، " لازم است " ،
" بنا بر اظهر " ، " بنا بر أقوى " ، " بعيد نيست " ، " خالى از وجه نيست " به
كار رفته است به منزله فتواى صريح مىباشد ولازم است به آن عمل
شود .
ب : كليه جملاتى كه در آن عبارت " بنا بر أحوط " ،
" بنا بر احتياط " به كار رفته است اگر در آن مسأله ، قبل از اين كلمات
ويا بعد از آن فتوايى داده نشده احتياط واجب است ، ودر غير اين
صورت احتياط مستحب مىباشد .
ج : در هر مسأله اى كه احتياط واجب باشد ، مقلد مىتواند به
آن عمل كرده ويا به مجتهد ديگرى كه جامع شرايط تقليد بوده واز
ديگر مجتهدين اعلم باشد ، رجوع كند . واين در صورتي است كه
مجتهد دوم در آن مسأله احتياط نكرده وفتوا داده باشد .
د : در هر مسأله اى كه عبارت " محل تأمل است " يا " محل اشكال
است " به كار رفته به منزله احتياط واجب است ، بنابر اين اگر جايز بودن
چيزى مورد تأمل يا اشكال بود ، احتياط واجب در ترك كردن آن
است .
توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 5
مساهمون: الشيخ محمد تقي بهجت
ص٥