كند خوردن آن حيوان حرام است ، بلكه اگر از پيش خود دنبال شكار رود وبعدا
صاحبش بانگ بزند كه زودتر خود را به شكار برساند ، اگر چه به واسطه صداى
صاحبش شتاب كند ، بنابر اظهر بايد از خوردن آن شكار ، خوددارى نمايند .
3 - كسى كه سگ را مىفرستد بايد مسلمان باشد يا بچه مسلمان باشد كه خوب
وبد را مىفهمد ، واگر كافر يا كسى كه اظهار دشمنى با أهل بيت پيغمبر ( ص ) مىكند
سگ را بفرستد ، شكار آن سگ ، حرام است .
4 - وقت فرستادن سگ ، نام خدا را ببرد ، واگر عمدا نام خدا را نبرد ، آن شكار
حرام است ، ولى اگر از روى فراموشى باشد ، در صورتي كه معتقد به وجوب بردن
نام خدا در اين هنگام بود ويا اگر معتقد نبوده عادت به بردن نام خدا داشت ،
اشكال ندارد ، واگر وقت فرستادن ، نام خدا را عمدا نبرد وپيش از آن كه سگ به
شكار برسد نام خدا را ببرد بنابر احتياط ، بايد از آن شكار اجتناب نمايند ، اگر چه
بنابر اظهر مانعى ندارد .
5 - شكار به وسيله زخمى كه از دندان سگ پيدا كرده بميرد ، پس اگر سگ شكار
را خفه كند ، يا شكار به دليل دويدن يا ترس بميرد ، حلال نيست .
6 - كسى كه سگ را فرستاده ، وقتي برسد كه حيوان مرده باشد ، يا اگر زنده است
به اندازه سر بريدن آن وقت نباشد ، وچنانچه وقتي برسد كه به اندازه سر بريدن
وقت باشد ، مثلا حيوان چشم يا دم خود را حركت دهد ، يا پاى خود را به زمين
بزند ، چنانچه سر حيوان را نبرد تا بميرد ، حلال نيست . وبنا بر أحوط ، شكارچى
بايد خودش را زود به شكار برساند كه اگر زنده است ، آن را به دستور شرع سر ببرد ،
واگر عجله نكرد ، چه معذور باشد يا نه ، واحتمال بدهد كه بعد از شكار كردن هنوز
زنده بوده وبعدا مرده است ، پاك وحلال بودن شكار ، مشكل است .
( 2097 ) اگر چند سگ را بفرستد وبا هم حيواني را شكار كنند ، چنانچه همه آنها
داراى شرايطى كه در مسأله قبل گفته شد بوده اند ، شكار حلال است واگر يكى از
آنها داراى آن شرايط نبود ، شكار حرام است .
( 2098 ) اگر سگ را براي شكار حيواني بفرستد وآن سگ حيوان ديگرى را
شكار كند ، آن شكار حلال وپاك است ، ونيز اگر آن حيوان را با حيوان ديگرى شكار