( 2092 ) اگر با شمشير يا چيز ديگرى كه شكار كردن با آن صحيح است با
شرط هايى كه در مسائل گذشته گفته شد ، حيواني را شكار كنند ودر اثر آن ، حيوان
دو قسمت شود ، وسر وگردن در يك قسمت بماند ووقتي انسان برسد كه حيوان
جان داده باشد ، هر دو قسمت حلال است ، در صورتي كه به همين قطع كردن جان
داده باشد ، واگر حيوان زنده باشد ، آن قسمت كه سر ندارد حرام است وآن قسمت
ديگر ، اگر سر آن را به دستوري كه در شرع معين شده ببرند ، حلال است .
( 2093 ) اگر با چوب يا سنگ يا چيز ديگرى كه شكار كردن با آن صحيح نيست
حيواني را دو قسمت كنند ، قسمتى كه سر وگردن ندارد ، حرام است ، وقسمتى كه
سر وگردن دارد ، اگر زنده باشد ، وسر آن را به دستوري كه در شرع معين شده ببرند
حلال است .
( 2094 ) اگر حيواني را شكار كنند ، يا سر ببرند وبچه زنده اى از آن بيرون آيد ،
چنانچه آن بچه را به دستوري كه در شرع معين شده سر ببرند ، حلال است واگر
خودش بميرد ، حرام مىباشد .
( 2095 ) اگر حيواني را شكار كنند يا سر ببرند وبچه مرده اى از شكمش بيرون
آيد ، چنانچه خلقت آن بچه كامل باشد ومو يا پشم در بدنش روييده باشد ، پاك
وحلال است .
شكار با سگ شكارى ( 2096 ) اگر سگ شكارى ، حيوان وحشى حلال گوشتى را شكار كند ، پاك
وحلال بودن حيوان شش شرط دارد :
1 - سگ به طورى تربيت شده باشد كه هر وقت آن را براي گرفتن شكار بفرستند
برود وهر وقت از رفتن جلو گيرى كنند بايستد ، ولى اگر در وقت نزديك شدن به
شكار با جلو گيرى نايستد مانع ندارد ، وتربيت شدن سگ به اين است كه غالبا موقع
كشتن شكار آن را نخورد ، ولى اگر اتفاقا شكار را بخورد ، اشكال ندارد .
2 - صاحبش آن را بفرستد ، واگر از پيش خود دنبال شكار رود وحيواني را شكار