مطالبه اجرت را ندارد .
( 1740 ) هر گاه چيزى را كه اجاره داده در اختيار مستأجر قرار دهد ، اگر چه
مستأجر تحويل نگيرد ، يا تحويل بگيرد وتا آخر مدت اجاره از آن استفاده نكند ،
بايد مال الاجاره آن را بدهد .
( 1741 ) اگر انسان أجير شود كه در روز معينى ، كارى را انجام دهد ودر آن روز
براي انجام آن كار حاضر شود ، كسى كه أو را أجير كرده اگر چه براي انجام آن كار به أو
مراجعه نكند ، بايد اجرت أو را بدهد ، مثلا اگر خياطى را در روز معينى براي دوختن
لباسى أجير نمايد وخياط در آن روز آماده كار باشد ، اگر چه پارچه را به أو ندهد كه
بدوزد ، بايد اجرتش را بدهد ، چه خياط در آن روز بيكار باشد ، يا براي خودش يا
ديگرى كار كند .
( 1742 ) اگر بعد از تمام شدن مدت اجاره ، معلوم شود كه اجاره باطل بوده ،
مستأجر بايد مال الاجاره را به مقدار معمول به صاحب ملك بدهد ، مثلا اگر اتاقى را
يك سأله به هزار تومان اجاره كند بعد بفهمد اجاره باطل بوده ، چنانچه اجاره آن
خانه معمولا پانصد تومان است ، بايد پانصد تومان بدهد واگر دو هزار تومان است ،
بايد دو هزار تومان بپردازد ، ونيز اگر بعد از گذشتن مقدارى از مدت اجاره معلوم
شود كه اجاره باطل بوده ، بايد اجاره آن مدت را به مقدار معمول به صاحب ملك
بدهد ، واين در صورتي است كه صاحب ملك عالم به بطلان اجاره نباشد ، كه در
صورت علم ، استحقاق گرفتن أجرة المثل توسط مالك ، محل تأمل است ، واگر
علت بطلان اجاره ، نداشتن اجرت باشد ، بعيد نيست كه عمل مجانى وتبرعى باشد
واستحقاق اجرت در آن نباشد .
( 1743 ) اگر چيزى را كه اجاره كرده از بين برود ، چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى
نكرده ودر استفاده بردن از آن هم زيادة روى ننموده ضامن نيست ، وهم چنين اگر
مثلا پارچه اى را كه به خياط داده از بين برود ، در صورتي كه خياط زيادة روى نكرده
ودر نگهدارى آن هم كوتاهى نكرده باشد ، لازم نيست عوض آن را بدهد . وادعاى
آنها در اين باره مسموع است .
( 1744 ) هر گاه صنعتگر چيزى را كه گرفته ضايع كند ، ضامن است .