جماع ( 1291 ) نزديكى روزه را باطل مىكند ، اگر چه فقط به مقدار ختنه گاه داخل شود
ومنى هم بيرون نيايد
( 1292 ) اگر كمتر از مقدار ختنه گاه داخل شود ومنى هم بيرون نيايد ، روزه باطل
نمىشود ، ولى اگر كسى كه آلتش را بريده اند كمتر از ختنه گاه را داخل كند بطلان
وعدم بطلان روزه اش ، محل اشكال است .
( 1293 ) اگر فراموش كند كه روزه است ونزديكى نمايد ، يا أو را به نزديكى
مجبور نمايند ، روزه أو باطل نمىشود ، ولى چنانچه در هنگام نزديكى يادش بيايد ،
يا ديگر مجبور نباشد ، بايد فورا از حال نزديكى خارج شود واگر خارج نشود ، روزه
أو باطل است .
استمناء ( 1294 ) اگر روزه دار استمناء كند ، يعنى با خود كارى كند كه منى از أو بيرون
آيد ، روزه اش باطل مىشود .
( 1295 ) اگر بي اختيار منى از أو بيرون آيد ، روزه اش باطل نيست ، ولى اگر عمدا
كارى كند كه بي اختيار منى از أو بيرون آيد روزه اش باطل مىشود ، در صورتي كه
بداند يا اطمينان داشته باشد كه به سبب آن كار ، منى بي اختيار خارج خواهد شد .
دروغ بستن به خدا وپيغمبر ( صلى الله عليه وآله وسلم )
( 1296 ) اگر روزه دار به گفتن يا به نوشتن يا به اشاره ومانند اينها به خدا وپيغمبر
وجانشينان آن حضرت ( عليهم السلام ) عمدا نسبت دروغ بدهد روزه أو باطل است . وخالى
از وجه نيست كه دروغ بستن به پيغمبران وجانشينان آنها وحضرت زهرا ، ملحق به