به كار مىرود خوددارى كند ، بلكه اجتناب خالى از وجه نيست ، ولى تزريق آمپولى
كه عضو را بي حس مىكند يا به جهت ديگر استعمال مىشود اشكال ندارد
واجتناب از آمپولى كه معلوم نيست از قسم أول باشد يا نه ، لازم نيست .
( 1285 ) اگر روزه دار چيزى را كه لاي دندان مانده است عمدا فرو ببرد ، روزه اش
باطل مىشود .
( 1286 ) كسى كه مىخواهد روزه بگيرد ، لازم نيست پيش از اذان دندانهايش را
خلال كند ، ولى اگر بداند غذايى كه لاي دندان مانده در روز فرو مىرود بايد خلال
كند وچنانچه خلال نكند وچيزى از آن فرو رود ، روزه اش باطل مىشود واگر هم
فرو نرود باز اخلال به نيت كرده ، ولى اگر نمىداند كه غذا فرو خواهد رفت يا نه ،
مستحب است خلال كند واگر هم اتفاقا وسهوا فرو برد روزه باطل نيست .
( 1287 ) جواز فرو بردن أخلاط سر وسينه ، در صورتي كه در غير حال روزه
امرى عادى باشد وبه فضاى دهان نرسيده باشد خالى از وجه نيست واگر به فضاى
دهان رسيد وآن را فرو برد ، بنابر احتياط واجب روزه را باطل مىكند .
( 1288 ) اگر روزه دار به قدرى تشنه شود كه بترسد از تشنگى بميرد ، مىتواند به
اندازه اى كه از مردن نجات پيدا كند آب بياشامد ولى روزه أو باطل مىشود اما در
ماه رمضان تا مغرب از ساير مفطرات اجتناب كند .
( 1289 ) جويدن غذا براي بچه يا پرنده وچشيدن غذا ومانند اينها كه معمولا به
حلق نمىرسد ، اگر چه اتفاقا به حلق برسد ، روزه را باطل نمىكند واحتياط
مستحب است كه اين أمور را در صورت عدم حاجت وضرورت ترك كنند .
( 1290 ) انسان نمىتواند براي ضعف روزه را بخورد ، ولى اگر ضعف أو به قدرى
است كه مشقت شديدي داشته ، به طورى كه معمولا نمىشود آن را تحمل كرد ،
خوردن روزه اشكال ندارد ولى اگر تا سال ديگر خوب شد بايد قضاى آن را بگيرد .