انسان نماز را نخواند ، تا وقتي كه به اندازه خواندن يك ركعت به وقت باز شدن مانده
باشد ، بايد نيت ادا كند .
( 1219 ) موقعى كه زلزله ورعد وبرق ومانند اينها اتفاق مىافتد ، انسان بايد
فورا نماز آيات را بخواند واگر نخواند معصيت كرده وتا آخر عمر بر أو واجب است
وهر وقت بخواند ادا است .
( 1220 ) اگر بعد از باز شدن خورشيد يا ماه بفهمد كه تمام آن گرفته بوده ، بايد
قضاى نماز آيات را بخواند ، ولى اگر بفهمد مقدارى از آن گرفته بوده قضا بر أو
واجب نيست .
( 1221 ) اگر عده اى بگويند كه خورشيد يا ماه گرفته است ، چنانچه انسان از گفته
آنان يقين پيدا نكند ونماز آيات نخواند وبعد معلوم شود راست گفته اند ويا اين كه
دو نفر كه عادل بودن آنها معلوم نيست شهادت بدهند وعادل بودن آنها ثابت نشود
وانسان نماز آيات نخواند وبعد معلوم شود كه عادل بوده اند ، در صورتي كه تمام
خورشيد يا ماه گرفته باشد ، بايد نماز آيات را بخواند . بلكه اگر معلوم شود كه
مقدارى از آن گرفته ، احتياط در آن است كه نماز آيات را بخواند .
( 1222 ) اگر در وقت نماز يوميه نماز آيات نيز بر انسان واجب شود ، چنانچه
براي هر دو نماز وقت دارد ، هر كدام را أول بخواند اشكال ندارد ، واگر وقت يكى از
آن دو تنگ باشد ، بايد أول آن را بخواند ، واگر وقت هر دو تنگ باشد ، بايد أول نماز
يوميه را بخواند
( 1223 ) اگر در بين نماز يوميه بفهمد كه وقت نماز آيات تنگ است ، چنانچه
وقت نماز يوميه تنگ نباشد ، بايد آن را بشكند وأول نماز آيات ، بعد نماز يوميه را
بجا آورد ، واگر وقت نماز يوميه هم تنگ باشد ، بايد آن را تمام كند بعد نماز آيات را
بخواند .
( 1224 ) اگر در بين نماز آيات بفهمد كه وقت نماز يوميه تنگ است ، بايد نماز
آيات را رها كند ومشغول نماز يوميه شود وبعد از آن كه نماز را تمام كرد ، پيش از
انجام كارى كه نماز را به هم بزند ، بقيه نماز آيات را از همان جا كه رها كرده بخواند .